بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٨٢

بخش شانزدهم مجموعه جوامع كلم امير المؤمنين ( ع )

گناه است تغيير روزگار شگفت‌انگيز است از آن عجيب‌تر غفلت مردم است در زندگى از اين تغييرات شكيبائى در ناملايمات و مصيبتها دشوار است اما دشوارتر از آن از دست دادن ثواب آن است هر چيزى را كه اميد آمدنش را داشته باشى نزديك است مرگ از همه آنها نزديك‌تر است .

مجلسى مينويسد : چقدر جوابى متين و عالى فرمود براى جويندگان حق و چقدر فصيح و روان در اين شعر گنجانيد مطالب را و روشى را در علم بيان به كار برد كه بسيار مشكل است براى اهل فن . دستوراتى از ايمان واقعى را برشمرد كه چقدر مورد توجه و علاقه متدينين است .

و فرمود هر گاه دنيا روى آورد انفاق و بخشش كن زيرا موقعى كه روى آورد خواهد بود و وقتى دنيا پشت كرد باز انفاق كن زيرا انفاق از بين نمىرود و اين شعر را سرود :

لا تبخلن به دنيا و هى مقبلة * فليس ينقصها التبذير و الاسراف

و ان تولت فاحرى ان تجود بها * فالحمد منها اذا ما ادبرت خلف

و اين شعر ديگر :

اذا جادت الدنيا عليك فجد بها * على الخلق طرا انها تتقلب

فلا الجود يفينها اذا هى اقبلت * و لا النجل يبقيها اذا هى تذهب

در شعر دوم ميفرمايد وقتى دنيا روى به تو آورد به همه مردم ببخش زيرا دنيا زيرورو مىشود ، وقتى روى آورد جود آن را نابود نميكند و نه بخل موجب بقاى دنيا مىشود وقتى دنيا رو بزوال گذاشت .

و اين شعر :

اصم عن الكلم المحفظات * و احلم و الحلم بي اشبه

و انى لا ترك بعض الكلام * لئلا اجاب بما اكره

اذا ما جتررت سفاه السفيه * على فانى اذن اسفه

فلا تغترر برواء الرجال * و ان زخرفوا لك او موهوا

فكم من فتى تعجب الناظرين * له السن و له اوجه

خود را به ناشنوائى ميزنم از سخنان ناهنجار و شكيبائى مىنمايم شكيبائى براى من بهتر است و از گفتن بعضى حرفها خوددارى مىكنم مبادا جوابم را به حرفى بدهند كه ناپسند من است اگر پاسخ دهم نادانى شخص نادان را در اين صورت