بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٢٠
بخش بيست و نهم پند و اندرزهاى حضرت ابو محمد امام عسكرى ( ع ) و نامه‌هائى كه باصحاب نوشته است
20 - و فرمود مؤمن بركت بر من و حجت بر كافر است .
21 - و فرمود قلب احمق در زبان اوست و زبان حكيم در قلبش .
22 - و فرمود مبادا رزق مقسوم ترا از عمل واجب باز دارد .
23 - و فرمود هر كس در وضو يا غسل خود تجاوز كند مثل كسى است كه آن را شكسته .
24 - و فرمود هر عزيزى كه حق را ترك كند ذليل مىشود و چنگ به حق نميزند هيچ ذليلى جز اينكه عزيز مىشود .
25 - و فرمود دوست نادان رنج‌آور است .
26 - دو خصلت است كه بالاتر از آن دو نيست ايمان به خدا و نفع براى برادران .
27 - جرات فرزند نسبت به پدر در كوچكى موجب نافرمانى او مىشود در بزرگى .
28 - از ادب دور است شادمانى كردن در حضور شخص محزون .
29 - فرمود بهتر از زندگى چيزى است كه وقتى نباشد زندگى برايت دشوار است و بدتر از مرگ چيزى است كه وقتى با آن روبرو شدى آرزوى مرگ كنى .
30 - خوب شدن اخلاق نادان و ترك عادت مانند معجزه است .
31 - و فرمود تواضع نعمتى است كه بر آن نعمت مورد حسد قرار نميگيرى .
32 - نبايد طورى احترام كرد شخص را كه بر او گران و دشوار آيد .
33 - هر كس در پنهانى برادر خود را پند دهد او را آراسته و هر كه آشكارا به او اندرز گويد عيبجوئى از او كرده .
34 - هيچ بلائى نيست مگر اينكه خدا را نعمتى در رابطه با آن هست كه آن بلا را مىپوشاند .
35 - چقدر زشت است براى مؤمن شدت ميل و علاقه‌اى كه او را خوار كند .
2 - تحف العقول : نامه‌اى كه به اسحاق بن اسماعيل نيشابورى نوشت : خداوند ما و تو را در پناه لطف خود حفظ كند و كارهايت را كفايت نمايد . فهميدم نوشته‌ات را ما به حمد و لطف خدا خانواده‌اى هستيم مهربان نسبت بدوستانمان و از نعمتهاى پياپى خدا و فضل او بر آنها خوشحال ميشويم . و اهميت ميدهيم به نعمتهائى كه خداوند تبارك و تعالى بر آنها ارزانى ميدارد خداوند بر تو و يارانت كه شبيه تواند