بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٣١٢

بخش بيست و هشتم پند و اندرزهاى امام دهم ابو الحسن سوم ( ع )

ابتداء فرمود اين بود : فتح ، هر كه مطيع خدا باشد از خشم مردم باكى ندارد و خدا را نميتوان توصيف نمود مگر به صفاتى كه خودش توصيف نموده چگونه ميتوان توصيف نمود آفريننده‌اى را كه حواس از درك او عاجز است و انديشه‌ها او را نمىيابد و در تصور انسان درنمىآيد و چشمها او را نمىبيند بزرگتر است از توصيف وصف‌كنندگان و برتر است از تعريف تعريف‌كنندگان .

دور است در حالى كه نزديك است . و نزديك است در حال دورى پس او در حال دورى نزديك و در حال نزديكى دور است . او كيفيت را بوجود آورده نميتوان گفت چگونه است و او مكان را آفريده گفته نميشود كجا است ؟ زيرا او از چگونگى و جاگيرى منزه است او يكتاى بىهمتا و بىنياز است كه نزائيده و زائيده نشده او را هيچ كس همتا نيست . بزرگ است عظمتش چگونه ميتوان حقيقت ذاتش را توصيف نمود .

محمد صلى الله عليه و آله را همرديف اسم خود قرار داده و در بخشش و عطاى خويش او را شريك كرده و براى كسى كه از او اطاعت نموده پاداش مقرر و لازم كرده زيرا ميفرمايد : وَ ما نَقَمُوا إِلَّا أَنْ أَغْناهُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ « 1 » .

و از قول كسانى كه پيروى از پيامبر را ترك كرده‌اند و در شراره‌هاى جهنم در عذابند و پوششى از قطران جهنم دارند مىفرمايد : يا لَيْتَنا أَطَعْنَا اللَّهَ وَ أَطَعْنَا الرَّسُولَا « 2 » .

چگونه ميتوان حقيقت و كنه ذات كسانى را شناخت كه خداوند اطاعت از آنها را قرين و رديف اطاعت پيامبر قرار داده در اين آيه : أَطِيعُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُوا الرَّسُولَ وَ أُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ « 3 » و در اين آيه : وَ لَوْ رَدُّوهُ إِلَى ( الله و الى ) الرَّسُولِ وَ إِلى أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ « 4 » .

و ميفرمايد : إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَنْ تُؤَدُّوا الْأَماناتِ إِلى أَهْلِها « 5 » و ميفرمايد : فَسْئَلُوا أَهْلَ الذِّكْرِ إِنْ كُنْتُمْ لا تَعْلَمُونَ « 6 » .

يا فتح همان طورى كه نمىتوان خداوند عزيز را توصيف نمود و پيامبر بزرگوار

( 1 ) توبه : 75 . ( 2 ) احزاب : 66 . ( 3 ) نساء : 59 . ( 4 ) نساء : 83 بدون قسمت داخل پرانتز . ( 5 ) نساء : 58 . ( 6 ) انبياء : 7 .