بحار الأنوار ( ج 75 ) ( مواعظ امامان ( ع ) ) ( فارسى ) — الصفحة ١٠٦
بخش نوزدهم مواعظ حسن بن على عليهما السلام
بر او بسته باشد و درب شكر را براى كسى نمىگشايد كه درب افزايش را بر او ببندد .
به او عرض شد يا ابن رسول الله چگونه صبح كردى ؟ فرمود صبح كردم در حالى كه پروردگارى بالاى سرم دارم و جهنم در پيش و مرگ در جستجويم و حساب مرا احاطه نموده و من در گرو عمل خويشم نه آنچه دوست دارم مىيابم و نه آنچه از آن بيزارم ميتوانم جلوگيرى كنم . كارها بدست ديگرى است اگر بخواهد عذاب مىكند و اگر بخواهد مىبخشد ، كدام فقيرى از من ناتوان‌تر است .
و فرمود نيكى آن است كه مسامحه و سرگردانى در موردش قبلا نكرده باشى و پشت سر آن منت نگذارى ، بخشيدن قبل از سؤال از بزرگترين بزرگواريها است .
از بخل سؤال شد فرمود اينست كه شخص انفاق خود را تلف شده بداند و آنچه نگه‌داشته شرافت و فرمود هر كس نعمتهاى خود را بشمارد كرم خويش را نابود كرده .
و فرمود وحشت از مردم به اندازه توجه و زيركى نسبت به آنها است .
و فرمود : وعده بيمارى جود است و پرداخت و انجام آن وعده دواى اوست .
و فرمود : پرداخت وعده و انجام كمك دواى كرم و بخشش است .
و فرمود : عجله در كيفر گناه مكن بانتقام‌گيرى و شكنجه ، بين گناه و كيفر فاصله‌اى براى عذرخواهى و پوزش بگذار .
و فرمود : مزاح و شوخى هيبت و شخصيت را از بين مىبرد چقدر شخصيت آن كس كه خاموش است زياد مىشود .
و فرمود : كسى كه از او تقاضا مىشود آزاد است تا وعده بدهد وقتى وعده داد بنده و برده است تا وفا كند .
و فرمود : مصيبت كليدهاى پاداش هستند .
و فرمود : نعمت محنت و رنج است وقتى سپاس آن را داشتى و شكرگزاردى نعمت مىشود اگر كفران كردى نقمت و بلا ميگردد .
و فرمود : فرصت زودگذر و دير بازگشت است .
و فرمود : نظر و عقيده شخص شناخته نميشود مگر هنگام خشم .
و فرمود : هر كه تهيدست شد خوار شده . و بهترين ثروت قناعت است و بدترين فقر كوچكى كردن است .
و فرمود : زبانت همان مقدار برايت كافى است كه راه رستگاريت را از گمراهى