فرهنگ اصطلاحات اصول ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٣٩٨
علّت
عقل است .
برخى ديگر از مباحث مربوط به عقل در عنوان « حسن و قبح عقلى » گذشت .
عقليّات غير مستقله
عقليّات غير مستقله
به عنوان « استلزامات عقليه » رجوع شود
عقليّات مستقله
عقليّات مستقله
به عنوان « مستقلات عقليه » رجوع شود .
علّت
علّت
علّت در لغت اسم است براى چيزى كه حدوث آن باعث تغيير در محل حدوث مىشود ، يا اينكه « علّت » چيزى را گويند كه باعث تأثير در چيز ديگرى مىشود . برخى نيز قيد « بدون اختيار » را در تعريف علّت آورده‌اند ؛ يعنى « علّت » چيزى است كه موجب تغيير بدون اختيار در محل حدوث خود مىشود ؛ به‌همين‌جهت كه علّت موجب تغيير مىشود « مرض » را علّت گفته‌اند . « 1 »
در اصطلاحات فلاسفه نيز معناى علّت به همين مضمون است . علّامه طباطبايى قدّس سرّه مىگويد : هر چيزى كه امرى از آن صادر شود ، مستقلا يا به انضمام
( 1 ) كشّاف اصطلاحات الفنون و العلوم ، ج 2 ، ص 1206 ؛ لسان العرب ، ماده علل .