خمسون ومائة صحابي مختلق ( يكصد و پنجاه صحابي ساختگى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٥٧

قهرمانى هاى قعقاع در دوران عمر

قعقاع با يك هزار تن افراد تحت فرماندهى خود با شتابى هر چه تمام تر منازل را يكى پس از ديگرى پشت سر مىگذارد و به روز اغواث به سرزمين موعود و نبردگاه قادسيه مىرسد . او افراد خود را به دستجات ده نفرى تقسيم مىكند ، و فرمان مىدهد كه آنها در فواصل يك قدرت ديد به ميدان نبرد وارد شوند تا كثرت دستجات موجب تقويت روحيهء سربازان اسلام گردد و خود در مقدمهء دسته اول حركت مىكند و سپاه را به رسيدن قواى كمكى دل گرم مىسازد و به آنان مىگويد : هر چه من مىكنم شما هم به جاى اوريد : آن گاه يك تنه به ميدان مىرود و هماورد مىخواهد و ذو الحاجب اسپهبد دشمن را كه كشنده مثنى بوده است مىكشد و بيرزان پارسى ، يكى از فرماندهان دشمن را نيز به خاك و خون مىافكند . سپاهيان اسلام او را به يك ديگر نشان مىدهند و مىگويند كه اين همان پهلوانى است كه ابو بكر در باره اش گفته است : سپاهى كه چنين گردى در آن باشد هرگز شكست نخواهد خورد ! و سپاهيان قعقاع طبق دستور او هم چنان تا شام گاهان در دستجات ده نفرى به سپاه اسلام مىپيوندند ، و با ورود هر دسته قعقاع تكبير مىگويد ، و مسلمين نيز تكبير مىگويند ، دوستان قوى دل مىشوند و دشمنان هراسناك و پريشان .

و هم در اين نبرد است كه قعقاع افراد تميمى را فرمان مىدهد تا بر شتران خود پارچه اى بكسند و آنها را چنان بيارايند تا چون پيلان به نظر آيند ، و در گروه ده تايى آنها را بر اسب هاى پارسيان عرضه كنند تا آنها را به وحشت اندازند و شكاف در صفوف سواره نظام دشمن ايجاد كنند ، و چابك سواران تميم نيز از آنها حمايت نمايند .

و در شب عماس ، قعقاع افراد خود را دور از چشم دوست و دشمن و به پنهانى به همان مان مىبرد كه در روز اغواث نگه داشته بود ؛ ولى اين بار دستور مىدهد تا افراد وى به همان ترتيب دوز اغواث و در گروه صدتايى به نبرد گاه روى آورند ! و چون