عبد الله بن سبأ وأساطير أخرى ( عبد الله بن سبأ و ديگر افسانه هاى تاريخى ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٨٢
نامداران صحابه در سپاه اسامه
با آنچه پيش از اين ديديم سيف در روايت‌هايى كه جعل كرده ، رضايت و خشنودى حكومت وقت و مردم عصرش را تأمين نموده بود ، ولى اين جملهء اخير را براى چه ساخته است ؟ جز آن كه سيف - همچنانى كه دانشمندان علم رجال درباره‌اش گفته‌اند - زنديق بوده ، و خواسته تاريخ اسلام را مسخره‌آميز نشان دهد ، علّت ديگرى به نظر نمىرسد .
سيف روايت‌هايى از خود جعل كرده كه اصلًا پايه‌اى ندارد . افسانه‌هاى سيف مخصوص خود اوست . در اين افسانه‌ها قهرمانانى وجود دارند كه هنوز مادر روزگار آنان را نزاييده است . امّا پس از انتشار روايات سيف ، آن قهرمانان در رديف رجال اسلام به شمار آمده‌اند ! ما به يارى خداوند اين قهرمانان را در بخش‌هاى بعدى كتاب معرّفى خواهيم كرد .
نامداران صحابه در سپاه اسامه
نامداران صحابه در سپاه اسامه
در پايان اين بحث مناسب است مختصرى از شرح حال بعضى از صحابه را كه نام‌شان جزء سپاهيان اسامه برده شده است گفته شود :
اوّل و دوم : ابوبكر و عمر ، خليفهء اوّل و دوم هستند كه نيازى به بيان شرح حالشان نيست .
سوم : ابوعبيدهء جرّاح « 1 » ، در شرح حال‌اش چنين گفته‌اند : « ابو عبيده كنيهء اوست و نام‌اش عامر فرزند عبدالله بن جراح قرشى و مادرش اميمه دختر غنم بن جابر است ، او از سابقين در اسلام بود و از كسانى بوده كه دو بار هجرت نموده‌اند . ابوبكر او را سركردهء لشكرى نمود و به سوريه فرستاد . در سال 18 هجرى در اثر طاعون مشهور به طاعون « عمواس » درگذشت و در محلّى كه اكنون كشور اردن است به خاك سپرده شد .
چهارم : سعد وقاص « 2 » ، كنيه‌اش ابو اسحاق و نام پدرش مالك و از قبيلهء زهرهء قريش است . گويند هفتمين نفرى بود كه اسلام آورد . در غزوهء بدر و غزوات بعدى حضور داشته و اوّلين فردى است كه در اسلام به طرف دشمن تبراندازى نموده است . وى سركردهء فاتحين عراق بوده و از طرف عمر فرمانرواى كوفه شد . عمر خطّاب پس از
( 1 ) . رجوع شود به شرح حالش در الاستيعاب ، ج 3 ، ص 2 - 4 و اسد الغابه ، ج 3 ، ص 84 - 86 و اصابه ، ج 2 ، ص 245 . ( 2 ) . رجوع شود به شرح حالش در الاستيعاب ، ج 2 ، 18 - 25 و اسد الغابه ، ج 2 ، ص 290 و در اصابه ، ج 2 ، ص 30 - 36 .