فهرست توصيفى نسخه هاى خطى فارسى انستيتو دستنويس هاى شرقى سنت پترزبورگ ( فارسى ) — الصفحة ٥٠١
( 943 ) 109 . شماره نسخه : C 1166
كاشقان را در جهان شيدا كنم »
« مصيبت نامه » : « مى توانى تو ز چندين پنج پنج
دست من گيرى و انگارم بسنج »
« منطق الطير » : « گفت عطار از همه مردان سخن
گر تو مردى هم بخيرش ياد كن »
كمال يا نقصان نسخه : فاصله بين صفحات بعد صفحه 234 ، 49 ، 47 ، 37 و با ابيات جا افتاده در نسخه هم مواجه مىشويم .
تاريخ كتابت : بيست و ششم سپتامبر سال 1593 ميلادى .
مكان كتابت : ايران .
نام كاتب : خان محمد .
سابقه نسخه : در سال 1912 ميلادى از ايران وارد روسيه و توسط ال . اف . بوگدانف به انستيتو وارد شده است .
اطلاعات حاشيه و پشت نسخه‌اى : در حاشيه مطالب حذف شده از نسخه ذكر توسط كاتب شده است همچنين رباعى و يادداشت‌هاى مختلف و يادگارهاى كه در يكى از آنها ( 24 رجب 1262 هجرى قمرى برابر با 19 ايون 1456 ميلادى ) و پايتخت ( تهران ) شيوع و با خبر مىدهد وتصوير مهر گرد موزه آسيايى به تاريخ 1818 ميلادى قابل رويت است .
اندازه صفحه : 25 * 38 سانتيمتر ؛ تعداد برگها : 001 + 367 + 01
برگ ؛
تعداد سطور : 29 سطر ؛ اندازه متن : 13 * 22 ، 6 سانتيمتر .
نوع كاغذ : شرقى ، كيفيت مختلف ، با سايه روشن مختلف كرمى رنگ ( كل متن ) ، خاكسترى رنگ ( بخش ترميمى ) .
نوع جوهر : جوهر سياه و عناوين فصول شنگرف .
نوع خط : خوشنويسى و نستعليق دقيق و تندنويسى .
نوع جلد : چرمى ، قهوه‌اى روشن و كار غيرحرفه‌اى .
( 943 ) 109 . شماره نسخه : C 1166
( 943 ) 109 . شماره نسخه :
C 1166
نام كتاب : نسخه ديگرى از كتاب سابق ( كليات )
شرح اجمالى از محتواى اثر : نسخه ناكامل خوشنويسى كه در تركيب خود با ديگر نسخه
D 436
متفاوت است داراى هشت مثنوى و يك ترجيع بند كه در نسخه سابق كليات وجود دارد .
آغاز نسخه :
« كنز السرار » : « سپاس و حمد بر خلاق عالم
كه از خاكى پديد آورد آدم »
« كنز الحقايق » : « به نام آنكه جان را نور دين داد
خرد را در خدا دانى يقين داد »
« كنر الرموز » : « باز طبعم نواى دگير است
بلبل جان را صداى ديگر است »
« هيئت نامه » : « به نام آنكه هستى زو نشان يافت
نفوس ناطقه زو نور جان يافت »
« بلبل نامه » : « بنام خالق بيچون بيچند
منزه ذاتش از تقطيع پيوند »
« مجنون نامه » : « شد زبانم لال در حمد ثنا
هم خدا گويد ثناى خويش را »
« پند نامه » : « حمد بىحد بر خداى پاك را آنكه ايمان داد مشت خاك را »
« مصباح نامه » : « اى بنامت كارها را افتتاح
نيست بىنام تو در امرى فلاح »
« اشتر نامه » : « گر چه جانان مرد را تعليم اسم
تا عدد پيدا شود بر قسم قسم »
« رساله » : نيامده است .
« هلاج نامه » : نيامده است .
پايان نسخه :
« كنز السرار » : « رساند نفع اين بر خاص و عامى
كه در شش صد نود و نه شد تمامى »
« كنز الحقايق » : « سخن با دردتر زين كس نديد است
كه از قلبش چه خونى مىچكد است »
« كنر الرموز » : « بر اين بيچاره گى ام رحم بنماى
بدين نادانى و عجزم ببخشاى »
« هيئت نامه » : « ز دست خلق بيچاره چه آيد
توكل جز بويى بردن نشايد »
« بلبل نامه » : « ذهى عطار خوش گفتار بادى
ز گفت خويش برخوردار بادى »
« مجنون نامه » : « ور بمعنى ره روى و اصل شوى
ور نه سرگردان و بىحاصل شوى »
« پند نامه » : « هر كه آرد اين صفت‌ها را بجاى
در دو عالم ز عافتش بخشد خداى »
« چون سخن اينجا رسيد از جمله باب
ختم شد و الله اعلم بالصواب »
« مصباح نامه » : « با تو گفتم گفتنىها و السلام
بشنو و در كار بند اين را تمام »
« اشتر نامه » مثنوى دوم : « ذات حق شو در فنا باقى تمام
تا نماند هيچ آنجا و السلام »
« رساله » : « تو دانى هر چه خواهى كن كه جانى