فهرست توصيفى نسخه هاى خطى فارسى انستيتو دستنويس هاى شرقى سنت پترزبورگ ( فارسى ) — الصفحة ٤٦٧
( 859 ) 25 . شماره نسخه : B 2290
آغاز نسخه : اللهم يا مولانا . . . روايت مىكنند . . .
پايان نسخه : در اين زمانه سى و چهار هزار سال است و باقى مانده است و نام امام سر كالگى نام دارد و الله اعلم
كمال يا نقصان نسخه : صفحه 97 از جلد جدا شده و نسخه خيلى صدمه ديده و اوراق تحت تاثير رطوبت قرار گرفته تيره شده و لكه‌هاى زرد وجود دارد .
تاريخ كتابت : سال‌هاى 32 - 1831 ميلادى .
مكان كتابت : ظاهرا در شوگنان ( پامير ) .
نام كاتب : سيد جعفر بن شاه تيمور .
سابقه نسخه : در سال 1918 ميلادى از آسياى ميانه وارد روسيه و توسط آ . آ . سمنوف به انستيتو وارد شده است .
اطلاعات حاشيه و پشت نسخه‌اى : يادداشت‌هاى شخصى ( شعر ، فرازهاى از دعا ) و با دستخطهاى مختلف و بيشتر قسمت‌ها بطور اتفاقى كه هيچ ارتباطى با متن ندارد و تصوير مهر گرد و بيضوى و به اسم اسماعيل خان است .
اندازه صفحه : 11 * 15 سانتيمتر ؛ تعداد برگها : 124 برگ ؛
تعداد سطور : 8 سطر ؛ اندازه متن : 6 * 9 سانتيمتر .
نوع كاغذ : شرقى ، خاكسترى ، مات .
نوع جوهر : جوهر سياه .
نوع خط : نستعليق عادى نه چندان بزرگ .
نوع جلد : شرقى ، چرم قهوه‌اى تيره و كار غيرحرفه‌اى .
( 857 ) 23 . شماره نسخه : C 1700 - 1
( 857 ) 23 . شماره نسخه :
C 1700
- 1
نام كتاب : آفاق و انفس
شرح اجمالى محتواى اثر : قطعه‌اى از اثر فلسفى كه به ناصرخسرو قباديانى نسبت داده شده است . اين نسخه در تركيب نسخه خطى مجموعه
C 1700
قرار دارد ، كه در آن جا قطعه‌هايى از آثار نويسندگان اسماعيلى وجود دارد .
آغاز نسخه : قال النبى عين القضاه .
پايان نسخه : چراغ او عمل صالح بود تمت .
كمال يا نقصان نسخه : آغاز نسخه نيست .
تاريخ كتابت : نيامده است .
مكان كتابت : نيامده است .
نام كاتب : سيد جعفر بن شاه تيمور .
سابقه نسخه : نيامده است .
اطلاعات حاشيه و پشت نسخه‌اى : نيامده است .
تعداد سطور : 12 - 11 سطر ؛ اندازه متن : 7 ، 5 * 13 ، 5 سانتيمتر .
نوع خط : ناهموار و نزديك به نستعليق شكسته .
داخل مجموعه نسخه خطى
C 1700
قرار دارد و نسخه حاضر از صفحه ل 1 - 1 را شامل مىشود .
( 858 ) 24 . شماره نسخه : A 906 - 14
( 858 ) 24 . شماره نسخه :
A 906
- 14
نام كتاب : آفاق نامه
شرح اجمالى از محتواى اثر : اين رساله به اشتباه به ناصرخسرو قباديانى نسبت داده است ، و در اصل « در بيان تطبيق آفاق و انفس » يعنى بخش پنجم اثر مورد بررسى ما در بالا « مرات‌المحققين » است ( 18
No
1 توصيف حاضر را مشاهده كنيد ) .
آغاز نسخه : اللهم يا مولانا . . . اما بدانك خداى تعالى اعضاى آدمى راهفت تبقه ! بيافريد . . .
22
No
توصيف حاضر را مشاهده كنيد ، اين نسخه در آن جا در
a
112 - 6119 قرار دارد .
( 859 ) 25 . شماره نسخه : B 2290
( 859 ) 25 . شماره نسخه :
B 2290
نام كتاب : رباعيات
پديدآورنده : غياث‌الدين ابوالفتح عمر بن ابراهيم نيشابورى با نام ادبى خيام يا خيامى ، الخيام يا الخيامى است . وى بين سال‌هاى 423 هجرى قمرى برابر با 41 - 1040 ميلادى و 440 هجرى قمرى برابر با 49 - 1048 ميلادى در نيشابور به دنيا آمد و در سال‌هاى 517 هجرى قمرى برابر با 23 - 1122 ميلادى از دنيا رفت . عالم در علوم مختلفه از جمله رياضى ، نجوم ، فلسفه و شاعر قرون وسطى در شرق بود . از رباعيات وى مىتوان در نسخه‌هاى ديگر شاعران مشاهده كرد . رباعيات خيام در مخازن بزرگترين مراكز نسخهء خطى دنيا قرار دارد كه دو نسخه از قديمىترين نسخهء رباعيات خيام در كتابخانه دانشگاه كمبريج به تاريخ 1207 و 60 - 1259 ميلادى ، موجود است .
شرح اجمالى از محتواى اثر : مجموعه رباعيات خيام كه در آن تا 451 رباعى يعنى دو برابر رباعىهاى نسخهء ديگراست . اشعار بر اساس اصول ديوان يعنى طبق ترتيب الفبايى قرار دارد و متن با مقدمه كوچكى آغاز مىشود كه در آن تاريخ مرگ را 517 هجرى قمرى ذكر كرده و نيشابور را محل قتل وى عنوان مىكند و همچنين حكايت جالبى از ملاقات خيام در بلخ با عروضى سمرقندى و حكايت مرگ خيام توسط پسر وى ، پس از مرگ خيام بيان شده است .