فهرست توصيفى نسخه هاى خطى فارسى انستيتو دستنويس هاى شرقى سنت پترزبورگ ( فارسى ) — الصفحة ٤٣٦

( 795 ) 82 . شماره نسخه : A 688 - Nov . 139 - 5

اطلاعات حاشيه و پشت‌نسخه‌اى : در حاشيه نسخه يادداشت و اصلاحيه متن است و مهرگرد كوچك با نام صاحب آن طباطبايى به تاريخ 11 شوال 1258 برابر 15 نوامبر 1842 ميلادى است .

اندازه صفحه : 16 * 26 سانتيمتر ؛ تعداد سطر : 20 - 18 سطر در 3 مصراع [ سه ستونه ] ؛ اندازه متن : 12 * 22 سانتيمتر ؛ تعداد برگ : 353 برگ .

نوع كاغذ : كاغذ شرقى به رنگ قهوه‌اى ، اندكى براق .

نوع جوهر : جوهر سياه و عنوان كتاب و اسامى فصول به رنگ طلايى و شنگرف ( جوهر قرمز ) است .

نوع خط : خوشنويسى با نستعليق .

نوع جلد : شرقى ، ضخيم ، مقوايى و چرم قهوه‌اى . در چارچوب و گوشه‌ها [ لچك‌ها ] تصاوير گل است .

( 793 ) 80 . شماره نسخه : A 688 - 4 ( Nov . 139 )

( 793 ) 80 . شماره نسخه :

A 688

- 4

( Nov . 139 )

نام كتاب : ( اشعار ) مسعود سعد سلمان

شرح اجمالى از محتواى اثر : اين نسخه شامل 13 بخش كوچك و 10 بيت متفاوت از قصيده و كتاب و در كل شامل 57 بيت است كه در مجموعه شعرى « سفينه صائب تبريزى » قرار دارد .

آغاز اثر :

« مرا از اين تن رنجور و ديده بى خواب جهان چو پر عقاب است و دل چو پر ذباب »

پايان اثر :

« زويران شدن برانديشند نكنند هيچ موضع آبادان »

مشخصات فهرست نگارى : به نسخه [ شماره ] يك [ در همين فهرست ] بنگريد .

( 794 ) 81 . شماره نسخه : D 10 - i 273 - 22

( 794 ) 81 . شماره نسخه :

D 10

-

i

273 - 22

نام كتاب : ( اشعار ) مسعود سعد سلمان

توضيح نام اثر : اين اثراشعار مسعود سعد سلمان جورجانى است

شرح اجمالى از محتواى اثر : نسخه شامل اشعار برگزيده اى است و مشكل كلى در بيت اول است شامل 17 شعر بر اساس قصيده بخش آغازى از اولين بيت است و ترتيب ديوان بر اساس الفبا است در برخى جاها حذف شده كلمه مجزا و برخى جاها يك سطر حذف است . از ديوان اشعار مسعود سعد سلمان جرجانى در تركيب مجموعه شعرى « جنگ اشعار شعراى متفرقه » قرار دارد .

آغاز اثر :

سپاه ابر نوروزى ز دريا رفت زى صحرا نثار لوءلوء لالا به صحرا برد از دريا

پايان اثر :

« رحم كن اى شهريار عادل و مشنو بر من مرحوم غول دشمن ملعون »

مشخصات فهرست نگارى : به نسخه 16 بنگريد .

( 795 ) 82 . شماره نسخه : A 688 - Nov . 139 - 5

( 795 ) 82 . شماره نسخه :

A 688

-

Nov . 139

- 5

نام كتاب : ( اشعار معزى )

پديد آورنده : ابوعبدالله محمد بن عبدالملك نيشابورى با نام ادبى معزى كه بين سال 440 هجرى قمرى برابر 49 - 1048 ميلادى در سمرقند ( به گمان جمعى در نساء ) متولد شده و بين 521 - 517 هجرى قمرى برابر با 1127 - 1123 ميلادى بدرود حيات گفته است . بزرگترين متخصص و استاد قصيده [ سرايى ] مىباشد كه در دربار دولت سلجوقى در اصفهان حضور داشته است . مداح ملك شاه سلجوقى در سال 485 - 465 هجرى قمرى برابر با 1092 - 1072 ميلادى و سلطان سنجر ( 552 - 511 ق / 1157 - 1118 م ) است . امير الشعراء لقب پدرش بود كه او نيز در دربار سلجوقى خدمت مىكرد و در سال 465 هجرى قمرى برابر با 73 - 1072 درگذشته بود . مجموعه ديوان معزى در چاپ انتقادى سعيد نفيسى ( تهران 1318 شمسى ) شامل 17481 بيت است كه به طور سنتى از انواع : قصيده ، غزل ، قطعه و رباعى تشكيل مىشود .

شرح اجمالى از محتواى اثر : در اين اثر از معزى در كل 136 بيت قرار دارد كه دو سوم آن يعنى ، 32 شعر را فقط يك قصيده او در مدح ملك سنجر در بر مىگيرد . اين اثر نيز در تركيب مجموعه اشعار « سفينه صائب تبريزى » قرار دارد .

آغاز اثر :

آن زلف مشك بار بر آن روى چون بهار گر كوتهست كوتهى از وى عجيب مدار

پايان اثر :

« از دوستان مدار لب خويش را دريغ كس تو همى دريغ ندارند جان خويش »

مشخصات فهرست نگارى : به نسخه يك بنگريد .