على مائدة الكتاب والسنة ( بر گستره كتاب و سنت ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٧٥

10 . آيات درباره جهاد امام على عليه السلام

برآورد ، عمر بن خطاب بود كه ديد على شمشيرش را به زره عمرو مىسايد . عمر فرياد تكبير سرداد و گفت : يا رسول‌اللّه ، او را كشت !

على سر عمرو را جدا كرد ، و در حالى كه دستان خويش را بالا برده بود ، به سوى ما بازگشت . پيامبر به او فرمود : يا على ، اين راه رفتنى است كه خدا آن را نمىپسندد مگر در اين جايگاه . همچنين فرمود : يا على ، تو را بشارت باد كه اگر كار امروزت را با كار امت محمد بسنجند ، كار تو بر كار آنان فزونى گيرد . اين بدان دليل بود كه مسلمانان ، همگى ، با كشته شدن عمرو بن عبدود عزت يافتند . « 1 »

ب ) إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفًّا كَأَنَّهُمْ بُنْيانٌ مَرْصُوصٌ ؛ « 2 » خداوند كسانى را دوست دارد كه در راه او پيكار مىكنند ؛ آراسته و استوار ؛ چونان كه گويى سدّى پولادين هستند .

از ابن عباس سؤال شد : اينان كه خداوند درباره‌شان چنين فرموده ، كيانند ؟ گفت : حمزه ، شير خدا ، و شير رسول خدا ، على بن ابىطالب ، عبيدة بن حرث و مقداد بن اسود . « 3 »

ج ) وَ ما مُحَمَّدٌ إِلَّا رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُ أَ فَإِنْ ماتَ أَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلى أَعْقابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلى عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اللَّهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اللَّهُ الشَّاكِرِينَ ؛ « 4 » محمد فقط فرستاده خدا است كه پيش از او فرستادگان ديگرى نيز بودند . آيا اگر بميرد يا كشته شود ، به گذشته خود باز مىگرديد ؟ هر كس به گذشته‌اش باز گردد ، هرگز به خدا زيانى نرساند ، و خداوند به زودى شاكران را پاداش مىدهد .

از حذيفه درباره اين آيه چنين نقل شده است :

هنگامى كه واقعه احد پيش آمد ، صحابه رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله گريختند . على عليه السلام و ابودجانه با شمشير خود فراروى پيامبر ايستادند و از آن حضرت دفاع كردند تا مشركان را از رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله دور ساختند . خداوند اين آيه را فرو فرستاد : وَ

( 1 ) . همان . ( 2 ) . سوره صف ، آيه 4 . ( 3 ) . حاكم حسكانى ، شواهدالتنزيل ، ج 2 ، ص 251 . ( 4 ) . سوره آل عمران ، آيه 144 .