على مائدة الكتاب والسنة ( بر گستره كتاب و سنت ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٦

8 . آيات درباره همراهى على عليه السلام با پيامبر و يارى او

كشتزارها و نخل‌هايى تك‌ريشه و چندريشه ، كه همگى از يك آب سيراب مىشوند .

جابر بن عبداللّه مىگويد : شنيدم كه پيامبر صلىالله‌عليه‌وآله به على عليه السلام مىفرمود : يا على ، مردم از ريشه‌هاى گوناگونند و من و تو از يك ريشه . رسول‌خدا صلىالله‌عليه‌وآله آن‌گاه اين آيه را تلاوت كرد : وَ جَنَّاتٍ مِنْ أَعْنابٍ . . . . « 1 » *

ه ) أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ وَ يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ ؛ « 2 » آيا كسى كه دليل روشنى از پروردگار خويش دارد ، و به دنبال آن ، شاهدى درستِى آن را گواهى دهد با كسى كه دليلى ندارد برابر است .

عباد بن عبداللّه از على عليه السلام نقل كرده است كه منظور از أَ فَمَنْ كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّهِ ، رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله و منظور از شاهد در يَتْلُوهُ شاهِدٌ مِنْهُ ، من هستم . « 3 »

و ) هُوَ الَّذِي أَيَّدَكَ بِنَصْرِهِ وَ بِالْمُؤْمِنِينَ ؛ « 4 » او همان كسى است كه تو را با يارى خود و مؤمنان تأييد كرد .

از ابوهريره چنين نقل شده است : رسول‌خدا صلىالله‌عليه‌وآله فرمود : در شبى كه به سوى آسمانم مىبردند ، ديدم كه بر عرش نوشته شده بود : هيچ معبودى جز من ، تنها و يگانه ، وجود ندارد . هيچ شريكى براى من نيست . محمد بنده و رسول من است . او را به وسيله على تأييد كردم . « 5 »

از ديگر آياتى كه در اين باره نازل شده ، وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغاءَ مَرْضاتِ اللَّهِ « 6 » است كه روايت ابن عباس را در شأن نزول آن پيش‌تر نقل كرديم .

ز ) وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ . « 7 » و در اين راه است كه پيشىگيرندگان بايد پيشى بگيرند .

جابر انصارى در اين باره مىگويد : پيامبر در غزوه طائف على را فراخواند و با او نجوا كرد . سپس فرمود : اى مردم ، شما مىگوييد من با على نجوا كردم . نه ، من با او نجوا نكردم ، بلكه خدا با او نجوا كرد : وَ فِي ذلِكَ فَلْيَتَنافَسِ الْمُتَنافِسُونَ ؛ « 8 »


( 1 ) . حاكم نيشابورى ، المستدرك على الصحيحين ، ج 2 ، ص 241 . ( 2 ) . سوره هود ، آيه 17 . ( 3 ) . حاكم حسكانى ، شواهدالتنزيل ، ج 1 ، ص 276 . ( 4 ) . سوره انفال ، آيه 62 . ( 5 ) . گنجى شافعى ، كفايه‌الطالب ، ص 234 ؛ متقى هندى ، على ، كنزالعمال ، ج 6 ، ص 158 . ( 6 ) . سوره بقره ، آيه 207 . ( 7 ) . سوره مطففين ، آيه 26 . ( 8 ) . حاكم حسكانى ، شواهدالتنزيل ، ج 2 ، ص 325 .