على مائدة الكتاب والسنة ( بر گستره كتاب و سنت ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٢
7 . آيات درباره پيشگامى على عليه السلام در اسلام
تلاوت كرد . « 1 »
7 . آيات درباره پيشگامى على عليه السلام در اسلام
7 . آيات درباره پيشگامى على عليه السلام در اسلام
الف ) وَ أَقِيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ ؛ « 2 » و نماز را برپا داريد و زكات بپردازيد و با ركوع‌كنندگان ركوع كنيد .
از ابن عباس نقل شده است : اين آيه در حق رسول خدا صلى الله عليه وآله و على بن ابىطالب عليه السلام نازل شده است . آن دو نخستين كسانى بودند كه نماز گزاردند و ركوع كردند . « 3 »
ب ) إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنى مِنْ ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَ نِصْفَهُ وَ ثُلُثَهُ وَ طائِفَةٌ مِنَ الَّذِينَ مَعَكَ ؛ « 4 » پروردگار تو مىداند كه تو نزديك به دو سوم از شب يا نصف آن يا يك سوم آن را به نماز برمىخيزى و گروهى از آنان كه با تو هستند نيز چنين مىكنند .
از ابن عباس نقل شده است : اولين كسى كه در دل شب با پيامبر به نماز برخاست ، على عليه السلام بود ، و اولين كسى كه با او بيعت و هجرت كرد ، على عليه السلام بود . « 5 »
ج ) وَ الَّذِي جاءَ بِالصِّدْقِ وَ صَدَّقَ بِهِ أُولئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ ؛ « 6 » كسى كه سخن راست بياورد و كسى كه تصديقش كند ، آنان پرهيزكارانند .
ابن طفيل از حضرت على عليه السلام نقل كرده است : آن كس كه سخن راست آورد ، رسول خدا صلى الله عليه وآله بود ، و آن كس كه تصديقش كرد من بودم ، و ديگر مردمان ، جز من ، تكذيب‌كننده و كافر بودند . « 7 »
د ) الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمانَهُمْ بِظُلْمٍ أُولئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُمْ مُهْتَدُونَ ؛ « 8 » آنان كه ايمان آوردند و ايمان خود را به ظلم و شرك نيالودند ، ايمنى تنها از آن ايشان است و ايشان هدايت‌يافتگانند .
مجاهد از ابن عباس چنين نقل كرده است :
مراد از « الذين آمنوا » على بن ابىطالب عليه السلام است ، و مراد از بظلم شرك است . به خدا سوگند ، هيچ كس ايمان نياورد مگر آنكه پيش از آن مشرك بود ، جز
( 1 ) . طبرسى ، فضل بن حسن ، مجمع البيان ، در تفسير آيه مذكور . ( 2 ) . سوره بقره ، آيه 43 . ( 3 ) . بحرانى ، سيدهاشم ، البرهان فى تفسير القرآن ، ج 1 ، ص 92 . ( 4 ) . سوره مزمل ، آيه 20 . ( 5 ) . حاكم حسكانى ، شواهدالتنزيل ، ج 2 ، ص 292 . ( 6 ) . سوره زمر ، آيه 33 . ( 7 ) . حاكم حسكانى ، شواهدالتنزيل ، ج 2 ، ص 122 . ( 8 ) . سوره انعام ، آيه 82 .