على مائدة الكتاب والسنة ( بر گستره كتاب و سنت ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٣١
قرآن در زمان پيامبر صلى الله عليه وآله با وحى جبرئيل جمع شده است
پيامبر ( وحى بيانى ) را جدا كرد كه باقى نماند . « 1 »
عمر كه مُرد ، عثمان ، آن قرآنِ بىوحى بيانى ( قرآن جمعآورىشده بىتفسير ) را از حفصه گرفت و دستور داد هفت نسخه از روى آن نوشتند و شش نسخه از آن را به مكه ، يمن ، دمشق ، حمص ، كوفه و بصره فرستاد . يك نسخه را هم نزد خود در مدينه نگاه داشت . « 2 » قرآنى را كه آوردند ( نسخه حفصه ) ، غلط املايى داشت . عثمان گفت :
« فيهِ لَحْنٌ سَتُقيمُهُ الْعَرَبُ بِألْسِنَتِها
؛ « 3 » در اين قرآن غلط املايى وجود دارد كه عرب آن را با زبان خودش درست خواهد خواند . » معناى اين جمله ، درست فهميده نشده است . « لحن » يعنى غلط املايى . مسلمانها آن غلطهاى املايى را هم تا امروز در نوشتن قرآن نگاه داشتهاند . اين قرآنى كه امروز بين مسلمانها هست ، همان قرآنى است كه در زمان عثمان با همان غلطهاى املايى نوشته شده بود . مانند كلمه « رحمان » كه به صورت « رحمن » نوشته شده ، يا كلمه « بسطة » كه به صورت « بصطة » نوشته شده است . « 4 »
اينكه گفتهاند عثمان قرآن را جمع كرده ، من در جلد دوم القرآن الكريم و روايات المدرستين ثابت كردهام كه اشتباه است . « 5 »
قرآن در زمان پيامبر صلى الله عليه وآله با وحى جبرئيل جمع شده است
قرآن در زمان پيامبر صلى الله عليه وآله با وحى جبرئيل جمع شده است
إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ . . . ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ ؛ « 6 »
جمع كردن و خواندن قرآن برعهده ماست . . . سپس بيان و توضيح آن نيز برعهده ماست .
اولين بار ، قرآن را خدا در سينه پيامبر صلىاللهعليهوآله جمع كرد و هر سال ، ماه رمضان ، جبرئيل با
( 1 ) . كنزالعمال ، ج 2 ، ص 204 ، حديث 3023 ، طبع دائرة المعارف العثمانيه ، حيدرآباد ، 1364 هجرى . ( 2 ) . تاريخ الاسلام ذهبى ، ج 2 ، ص 144 - 145 . ( 3 ) . الدر المنثور ، ج 2 ، ص 246 ؛ كنز العمال ، ج 2 ، ص 372 ؛ منتخب كنز ، ج 2 ، ص 51 ، به نقل از مصاحف ابن ابىداود و مصاحف ابن انبارى . ( 4 ) . نمونههاى ديگر : لنسفعن به صورت لنسفعا نوشته شد در سوره علق ، آيه 15 ؛ ليكونن به صورت ليكونا نوشته شد در سوره يوسف ، آيه 32 . يا ليت به صورت يليت نوشته شد در سوره زخرف ، آيه 38 . يعيسى نوشته شد در سوره آل عمران ، آيه 55 . شركاءُ به صورت شركؤُا نوشته شد در سوره مائده ، آيات 110 و 116 . لشىء به صورت لشاْىءٍ نوشته شد در سوره كهف ، آيه 23 . بِايدٍ به صورت باييدٍ نوشته شد در سوره ذاريات ، آيه 47 . ( 5 ) . القرآن الكريم و روايات المدرستين ، ج 2 ، ص 71 - 95 . ( 6 ) . سوره قيامت ، آيات 17 و 19 .