على مائدة الكتاب والسنة ( بر گستره كتاب و سنت ) ( فارسى ) — الصفحة ١١٧

دوم : تعريف و شرح برخى واژه‌ها

ك ) غفرنا : پوشانديم ، غفر اللّه ذنوبه ، يعنى خداوند گناهان او را پوشانيد و مستور نمود ، يعنى آثار دنيايى و آخرتى آن را محو كرد .

ل ) زُلفى : قرب و منزلت و نزديكى .

م ) مآب : بازگشتگاه ، محل مراجعت .

ن ) خليفه : جانشين [ و خليفه خدا در زمين ، جانشين خدا در آن است ] و آنچه گفته شده كه مقصود از « خليفة اللّه » در قرآن كريم ، نوع انسان است ، صحيح نيست . بلكه « خليفة اللّه » در روى زمين تنها همان امام منصوب است كه خداوند او را براى هدايت مردم و قضاوت در ميان آنان برگزيده است . اين معنى در سخن خداى متعال به داود آشكار است : يا داود انا جعلناك خليفة فى الأرض فاحكم بين الناس بالحق ؛ اى داود ! ما تو را خليفه و جانشين در روى زمين قرار داديم . پس ، ميان مردم به حق قضاوت كن .

س ) الخِيَرَة : ترجيح دادن ، حق گزينش ، بهترگزينى .

ع ) وَطَرَ : نياز ، اهتمام . قَضى وَطَرَه : نيازش را برآورد به او دست يافت .

ف ) أدعياؤهم : فرزند خوانده‌هاشان ، مفرد آن مىشود : الدعى ، يعنى كسى كه به قومى منسوب مىگردد و از

آنان نيست . بارزترين مصداق آن ، « فرزندخوانده » است .

ص ) سنة اللّه : نظام الهى ، حكم خدا و شريعتى كه بر پيامبران پيشين فرستاده است .

ق ) قدرا مقدورا : تدبير به اندازه .

ر ) جُذاذا : قطعه‌قطعه ، شكسته شده .

ش ) فتى : جوان نورسيده ، جوان بانشاط . مرد كامل ، و نيز به غلام و كنيز از روى محبت « فتى » گويند .

ت ) نَكَسُوا : سرشكسته شدند ، سرافكنده شدند .

ض ) السقاية : ظرف آب خوردن ، پيمانه .

ظ ) ألعير : كاروان و كاروانيان .

غ ) صُواع : همان « سقاية » قبلى است ، پيمانه .

خ ) زعيم : ضامن ، كفيل .