فرهنگ اصطلاحات منطقى به انضمام واژه نامه فرانسه و انگليسى ( فارسى ) — الصفحة ٣٣١

Conjunction

1 - صفت لفظى كه مفرد است ، اما گروهى را شامل مىشود . مانند قوم و لشكر . اسم جمع .

2 - صفت قضيّه‌اى كه چنين لفظى موضوع آن باشد . مانند « لشكر پراكنده شده » .

3 - صفت اسمى كه جمع بسته شده باشد ، يا چند اسم كه معطوف به هم باشد و بر روى هم موضوع قضيّه واقع شوند . كلّ مجموعى .

4 - صفت قضيّه‌اى كه موضوع آن چنين وصفى داشته باشد . مانند حواريّون دوازده تن بودند .

حسن و حسين برادر يكديگرند .

مشترك

عموم و خصوص مطلق ، اندراج تامّ

استقراء تامّ

تباين كلّى

لفظ مركب

قياس ذو حدّين موجبه ، قياس ذو حدّين مثبت

قياس ذو حدّين سالبه ، قياس ذو حدّين منفى

قضيّهء مركب

لفظ مركّب

مغالطهء تركيب

مؤلّف ، مركّب

مفهوم

تصوّر كلّى ، مفهوم كلّى ، معنى كلّى

نتيجه ( مخصوصا در قياس )

عطف