رساله توضيح المسائل ( موسوعة الإمام الخميني 29 ) ( فارسى ) — الصفحة ١٨١

قرائت

مسأله 1013 - كسى كه عادت دارد در ركعت سوم و چهارم تسبيحات بخواند اگر بدون قصد مشغول خواندن « حمد » شود بايد آن را رها كند و دوباره « حمد » يا تسبيحات را بخواند .

مسأله 1014 - در ركعت سوم و چهارم مستحب است بعد از تسبيحات استغفار كند ، مثلًا بگويد :

« اسْتَغْفِرُ اللَّهَ رَبِّي وَاتُوبُ الَيْهِ »

يا بگويد :

« اللَّهُمَّ اغْفِرْلِي »

و اگر به گمان آن كه « حمد » يا تسبيحات را گفته مشغول گفتن استغفار شود و شك كند كه « حمد » يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا ننمايد ولى اگر نمازگزار پيش از خم شدن براى ركوع در حالى كه مشغول گفتن استغفار نيست ، شك كند كه « حمد » يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد « حمد » يا تسبيحات را بخواند .

مسأله 1015 - اگر در ركوع ركعت سوم يا چهارم يا در حال رفتن به ركوع شك كند كه « حمد » يا تسبيحات را خوانده يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند .

مسأله 1016 - هرگاه شك كند كه آيه يا كلمه‌اى را درست گفته يا نه اگر به چيزى كه بعد از آن است مشغول نشده ، بايد آن آيه يا كلمه را به طور صحيح بگويد و اگر به چيزى كه بعد از آن است مشغول شده ، چنانچه آن چيز ركن باشد مثل آن كه در ركوع شك كند كه فلان كلمه از سوره را درست گفته يا نه ، بايد به شك خود اعتنا نكند ، و اگر ركن نباشد ، مثلًا موقع گفتن اللَّهُ الصَّمَدُ شك كند كه قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ را درست گفته يا نه ، باز هم مىتواند به شك خود اعتنا نكند ، ولى اگر احتياطاً آن آيه يا كلمه را به طور صحيح بگويد اشكال ندارد ، و اگر چند مرتبه هم شك كند ، مىتواند چند بار بگويد اما اگر به وسواس برسد و باز هم بگويد ، بنابر احتياط واجب بايد نمازش را دوباره بخواند .

مسأله 1017 - مستحب است در ركعت اول ، پيش از خواندن « حمد » بگويد :

« اعُوذُ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطانِ الرَّجيمِ »

و در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر « بسم اللَّه » را بلند بگويد و « حمد » و سوره را شمرده بخواند و در آخر هر آيه وقف كند ؛ يعنى آن را به آيهء