تناسب آيات ( فارسى ) — الصفحة ١١٤

اصول معارف اسلامى در سورهء « حمد »

و علا » ؛ زيرا فقط ذات اقدس ربوبى است كه سزاوار همهء حمدهاست و شايسته اين مقام است . و تنها اوست كه تربيت همهء عوالم غيب و شهود را به عهدهء داشته و داراى رحمت واسعه و گسترده و عنايت و توجه فراگير و عالمگير نسبت به بندگان مؤمن خويش است :

الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ * الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ « 1 » .

2 - ايجاد عقيده و باور به روز بازپسين و اينكه تنها پروردگار تعالى منتهى اليه ، مرجع ، ملجأ و پناهگاه بوده و تمامى امور ، به دست اوست . و همگان به سوى او بازمىگردند :

مالِكِ يَوْمِ الدِّينِ « 2 » .

3 - معبودى جز او نيست و ملجأ و پناهى جز او نيست . و اين عقيده ( معبود و ملجأ و مأوايى جز او نيست ) همان روح و حقيقت عبادت و خلوص عبوديت است :

إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ « 3 » .

4 - ايمان و اعتقاد به رسالت و ارسال رسل از جانب حق به سوى همهء خلايق عالم و اينكه انبيا - عليهم السلام - تنها راه منحصربه‌فردى هستند كه مردمان را به سوى ذات اقدس ربوبى ، رهنمون مىشوند . و تنها وسيلهء منحصر بفرد در نزد قرب پروردگار مىباشند . بنابراين ، شناخت راه و روش انبيا - عليهم السلام - و مرام آنان ، همان شناخت حق و منتهى اليه حق است و لا غير :

اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقِيمَ * صِراطَ الَّذِينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ « 4 » .

( 1 ) حمد : 1 - 2 . ( 2 ) حمد : 3 . ( 3 ) حمد : 4 . ( 4 ) حمد : 5 - 6 .