ديدارها وگفتگوهاى سيد الشهداء ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٦٢

فرستادن عباس به سوى لشكر ابن سعد

همديگر رسيدند امام دستور داد همراهانش كنار بروند ، ابن سعد نيز چنين كرد . نيروها دور شدند به گونه‌اى كه سخن ايشان را نمىشنيدند . امام و عمر سعد صحبت كردند و سخنشان طولانى شد تا پاسى از شب گذشت آن گاه همراه سواران به لشگرگاه خود برگشتند . « 1 »

فرستادن عباس به سوى لشكر ابن سعد

فرستادن عباس به سوى لشكر ابن سعد

هنگامى كه عمر سعد فرمان حمله داد نيروهايش سوار شده به سوى خيمه گاه امام عليه السلام تاختند . امام جلو خيمه نشسته بر شمشير تكيه كرده و سر بر زانو نهاده بود ، خواهرش زينب عليها السلام سر و صداها را شنيد نزد برادرش آمد و گفت : برادر جان صداها را نمىشنوى كه نزديك شده است .

امام سر بلند كرد و گفت : « اكنون رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله را در خواب ديدم فرمود : تو پيش ما مىآيى . » « 2 » پس خواهرش سيلى بر صورت زد و بانگ واويلا برداشت . امام به او فرمود : « خواهر جان پريشانى براى تو مباد آرام باش خدا تو را رحمت كند . » « 3 » عباس عليه السلام نيز گفت : برادر اين گروه آمدند ، امام برخاست و فرمود : « اى عباس سوار شو جانم به فدايت برادر ، و با آنان ملاقات كن و بگو چه شده است شما را ؟ چه اتفاق افتاده و براى چه آمده‌ايد ؟ » « 4 » عباس عليه السلام با حدود بيست سوار كه از جمله آنها بودند زهير بن قين و حبيب بن مظاهر ، به سوى ايشان رفت و پرسيد : چه پيش آمده و چه مىخواهيد ؟

( 1 ) . الطبري : 4 / 312 . ( 2 ) . إنّي رأيت رسول اللّه صلّى اللّه عليه وآله في المنام فقال لي إنّك تروح إلينا . ( 3 ) . ليس لكِ الويل يا اخيىّ اسكنى رحمك الرحمن . ( 4 ) . يا عبّاس اركب بنفسي أنت يا أخي ، حتّى تلقاهم فتقول ما لكم و ما بدالكم وتسألهم عمّا جاء بهم .