ديدارها وگفتگوهاى سيد الشهداء ( ع ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٩
ديدار عمر بن عبدالرحمن با امام
ملاقات ابوبكر بن عبدالرحمن با امام عليه السلام
ملاقات ابوبكر بن عبدالرحمن با امام عليه السلام
ابوبكر بن عبدالرحمن بن حارث بن هشام به محضر امام آمد و گفت : اى پسر عمو ! دلسوزى موجب نگرانى من نسبت به شما شده است و نمىدانم در نظر تو خيرخواهى من در چه حد است ؟ امام فرمود : « تو از جملهء اشخاص فريبكار و مورد اتهام نيستى بگو . » « 1 » او گفت : ديدى اهل عراق با پدر و برادرت چه كردند و اكنون مىخواهى به سوى ايشان به روى در حالى كه آنها بنده دنيا هستند و همانها كه وعده يارى به تو داده‌اند با تو خواهند جنگيد و همانها كه تو را بيشتر از ديگران دوست مىدارند تو را تنها خواهند گذاشت .
امام فرمود : « اى پسر عمو ! خدا تو را جزاى خير دهد در بيان نظر خود كوشش كردى آنچه خدا بخواهد همان خواهد شد . » « 2 » ابوبكر گفت : إنّا للَّه‌و عنداللَّه نحتسب يا اباعبداللَّه يعنى وامصيبتا ابا عبداللَّه را از دست خواهيم داد و او را در پيشگاه خدا منظور مىداريم . « 3 »
ديدار عمر بن عبدالرحمن با امام
ديدار عمر بن عبدالرحمن با امام
عمر بن عبدالرحمن بن حارث بن هشام مىگويد : وقتى امام عليه السلام آماده حركت به سوى عراق شد به حضورش رفتم وقتى وارد شدم حمد و ثناى الهى به جاى آورده گفتم : اى پسر عمو من آمده‌ام مطلبى را از روى خيرخواهى بگويم . اگر مرا خيرخواه مىدانى بگويم و گرنه از آنچه قصد
( 1 ) . يا ابا بكر ما انت ممّن يستغش و لا يتّهم ، فقل . ( 2 ) . جزاك اللّه خيراً يا ابن عمّ فقد اجهدك رأيك ، و مهما يقض اللّه يكن . ( 3 ) . مروج الذهب : 3 / 56 .