چشمه سار كوثر ( سخنان دختران پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — الصفحة ١٧٣

ترجمهء منظوم سخنان‌فاطمه بنت الحسين عليها السلام

فهم وحكمت را بما آموخته * شمع ما را در جهان افروخته

ترجمان ذكر و وحى آسمان * از شرف مائيم تا آخر زمان

بر جهان چون ماه تابان تافتيم * و از نبوّت ما فزونى يافتيم

در دل از ما بس حسد اندوختند * آتش حقد و عناد افروختند

رفعت ما را دروغ انگاشتيد * بلكه ما را كافران پنداشتيد

خون پاك ما شمرديدش حلال * مال ما غارت نموديد از و بال

ما كه اولاد نبىّ مرسليم * گوئيا ز ابناء ترك و كابليم

جدّ من كو مؤمنان را بُد امير * تيغ بر فرقش زديد اندر پرير

زان سپس كش دل پر ازخوناب‌شد * در سجودش كشته در محراب شد

وز ستم كشتيد ديروزم پدر * وز تن پاكش جدا كرديد سر

خون پاك ماست اينك هر زمان * ريزد از تيغ شما اى مردمان

بس شما را در دل از ما كينه بود * اين همه زان كينهء ديرينه بود

تا شما را چشم‌ها روشن شدى * دل ز شادى تازه چون گلشن‌شدى

بس جرى گشتيد بر خشم خدا * زين تجرّى بر شما مردم بدا

هان مباشيد اين قدر شاد وخوشان * داشت بايد چشمهاى خون فشان

كآنچه از اموال ما بِربوده‌ايد * يا به خون ما دو دست آلوده‌ايد

بود تقدير خداوند حكيم * در كتابى ثابت از عهد قديم

حاليا باشيد اكنون منتظر * خشم يزدان و عذاب مستمرّ

پى به پى آيد فرود از آسمان * لعنت حق بر شما اى مردمان