چشمه سار كوثر ( سخنان دختران پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٦

مضامين خطبهء بليغهء زينب كبرى عليها السلام در مجلس يزيد

آتشى در سينه‌ها افروخته * چشمها گريان و دلها سوخته

مر مرا باشد عجب كلّ العجب * قتل حزب اللّه وقوم منتجب

از دم شمشير اصحاب شقا * حزب شيطان و گروه طلقا

خون ما از دست ايشان مىچكد * در دهانشان گوشتهاى ما چو دد

آه كان اجساد پاك طاهره * جثّه‌هاى تابناك زاهره

صاحبان حشمت و مجد و علا * اوفتاده بر زمين در كربلا

نگذرد آنجا بر آن پاكان جسد * جز غبار دشت و غير از دام و دد

اين زمان ما را گرفتى مغنمت * نگذرد چندان كه باشد مغرمت

سود پندارى و ليكن سود نيست * جز زيانت ز آتش اى نمرود نيست

يا بى آنجا آنچه را با دست خويش * از براى خود فرستادى تو پيش

كى روا دارد خداوند كرم * بر گروه بندگان ظلم و ستم

آن نخواندى خود به قرآن مجيد * نيست آن قهّار ظلّام عبيد

سوى حق شكوىاست برحق اعتماد * پادشاهى صاحب عدل است و داد

حال در كيد و عناد و گمرهى * هر چه بتوانى مياور كوتهى

هر چه از دست تو مىآيد بكوش * كاين چراغ ما نخواهد شد خموش

وحى ما تا بُد جهانى زنده است * ذكر ما در اين جهان پاينده است

روزگار ما بود بس پايدار * ذكر ما نقش كتيبه روزگار

آنچه كردى پاره نتوانى رفو * كى توان زين عار كردن شست و شو

كى توانى شست از خود عار و ننگ * جز سيه‌روئى تو را حاصل چه رنگ