چشمه سار كوثر ( سخنان دختران پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٤

مضامين خطبهء بليغهء زينب كبرى عليها السلام در مجلس يزيد

ز آن كه روئيده است او را لحم و دم * در تن از خون شهيدان ستم

وانكه اندر دشمنى بگشوده چشم * سوى ما با كين وغيظ وبغض وخشم

روزگارش چون مددكارى كند * چون دگر از بغض خوددارى كند

وان گناهى را كه بود اعظم گناه * نامه‌ات را كرده چون نامت سياه

هيچ نشمارى به چيزى از غرور * پاك دانى خويشتن را از شرور

با نياكانت كه فاجر بوده‌اند * بت‌پرست و جمله كافر بوده‌اند

حال مىورزى مباهات و فخار * ياد مىآرى از آن قوم شرار

مىزنى از بغض چوب خيزران * بر لب و دندان مير رهبران

گوئى از روى شماتت اى دغل * ثمّ قالوا يا يزيد لا تشل

چون نگوئى اين سخن در انجمن * كت دل آمد فارغ از رنج و محن

ريشهء آل نبى از بيخ و بن * خود برآوردى همى شادى بكن

از دماء آل عبدالمطّلب * شد زمين شاداب و شادان مرتكب

بر زمين بودند چون استارگان * روشن و رخشنده آن مه پارگان

مىزنى آواز بر پيران خويش * كافرانِ بت‌پرستِ زشت كيش

نگذرد چندان كه بنمايى ورود * آورندت هم بر آن مورد فرود

آروزيت كاش بودى لال و شل * خود نفرمود و نكردى اين عمل

اى خدا بستان ز دشمن داد ما * داد بر باد فنا بنياد ما

خشم خويش آور فرود اى كردگار * بر ستمكاران شوم نابكار

فتنه‌ها اندر جهات انگيختند * خون پاكان را بناحق ريختند