چشمه سار كوثر ( سخنان دختران پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٣

مضامين خطبهء بليغهء زينب كبرى عليها السلام در مجلس يزيد

مر تو را باشد كرامت بر خدا * واندر آن ما را هوانى باشدا

بينمت بالا گرفتى از غرور * بنگرى اطراف خود را با سرور

شد تو را امروز خود دنيا بكام * مر تو را كار جهان شد با نظام

ملك وشاهى راكه بود ازما نخست * شد مصفّى مر تو را اينك درست

اندكى آهسته‌رو آهسته‌تر * اينقدر شادى مكن اى خيره سر

شد فراموشت مگر قول خدا * در كتابى كواست ما را رهنما

كافران را ما اگر مهلت دهيم * تاج شاهى بر سر كافر نهيم

انما نُملى لهم منما شتاب * تا فراوان گردد اثم و هم عذاب

زادهء احزاب يابن الطّلقا * اين ز انصاف است و از عدل و تُقى

داشتى مستور اندر پرده‌ها * مر زنان و دختران و برده‌ها

و اين زنان كايشان بنات احمدند * پردگيان رسول امجدند

پردهء ايشان دريدى و از عناد * چون اسيرانشان برانى در بلاد

آشكارا ساختى زايشان وجوه * در ميان هر قبيل و هر گروه

بر سر هر منزل و آبشخورى * بر سر هر كوچه و هر منظرى

در تصفّح سوى ايشان سر برند * در تماشا مردمانشان بنگرند

دور و نزديك و غريب و آشنا * هم وضيع و هم شريف از هر فِنا

نه از همه مردانشان همره تنى * نه از همه اعوانشان مرد افكنى

نى حُماتى تا حمايت آورند * نى وليّى تا پنه سويش برند

خود چه اميد از جگر خواران بود * كى اميدى از ستمكاران بود