چشمه سار كوثر ( سخنان دختران پيامبر ( ص ) ) ( فارسى ) — الصفحة ١٤٢

مضامين خطبهء بليغهء زينب كبرى عليها السلام در مجلس يزيد

واندر آن هنگام زينب ايستاد * در سخن چون مرتضى لب را گشاد

اندر آغاز سخن ، حقّ را ستود * بر روان مصطفى دادى درود

پس بگفتا راست فرمايد خدا * در كتاب خويش مصباح هدى

آن فِرَق كه زشت بودى كارشان * بر خلاف امر حق كردارشان

عاقبت زايمان برون بنهاده پا * كرده تكذيبى ز آيات خدا

كرده استهزا به آيات ونُذُر * همچو آن خفّاش‌ها انكار خور

اى يزيد اى زادهء آزادها * كشتهء ما را خدا شد خون بها

اين قدر مسرورى و شادى مكن * دعوى اقبال و آزادى مكن

وز نياكانت از آن دل مردگان * ياد كن اندر عِداد بردگان

روز فتح مكّه ايشان را رها * فضل ما كرد و شدند آزادها

نك كه اندر دست تو سلطان مااست * اين جزاى منّت و احسان ماست ؟ !

چون گرفتى سخت از بيداد و كين * بسته بر ما افْق و اقطار زمين

آل احمد را ز روى جور و قهر * مىبگردانند از شهرى به شهر

چون اسيران فرنگ و زنگبار * مىكشانند از ديارى تا ديار

آن گمان بردى كه مارا خوارىاست * مر تو را عزّ و شرف از بارى است