فرهنگ نامه اصول فقه ( فارسى ) — الصفحة ٦٠٤

فقه

فعل

فعل

ر . ك : افعال

فعل امر

فعل امر

ر . ك : صيغه امر ؛ ماده امر ؛ وضع فعل امر .

فعل رسول صلّى اللّه عليه و آله

فعل رسول صلّى اللّه عليه و آله

ر . ك : فعل نبى صلّى اللّه عليه و آله

فعل مأمور به

فعل مأمور به

ر . ك : مأمور به

فعل ماضى

فعل ماضى

ر . ك : وضع فعل ماضى .

فعل متجرى به

فعل متجرى به

ر . ك : متجرّى به

فعل مضارع

فعل مضارع

ر . ك : وضع فعل مضارع .

فعل معصوم عليه السّلام

فعل معصوم عليه السّلام

ر . ك : سنت فعلى

فعل منقاد به

فعل منقاد به

ر . ك : منقاد به

فعل منهى عنه

فعل منهى عنه

ر . ك : منهى عنه

فعل نبى صلّى اللّه عليه و آله

فعل نبى صلّى اللّه عليه و آله

فعل صادر شده از پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در مقام تشريع ؛ از اقسام سنّت فعل نبى صلّى اللّه عليه و آله ، مقابل قول نبى صلّى اللّه عليه و آله و از اقسام سنت نبوى بوده و عبارت است از فعلى كه از رسول گرامى اسلام ، در مقام تشريع صادر شده است .

ميان علما اختلاف است كه آيا فعل رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و آله به تنهايى ( و به دور از هرگونه قرينه‌اى ) بر حكمى در حق مسلمين دلالت مىكند يا نه . در اين باره چهار ديدگاه وجود دارد :

1 . فعل آن حضرت بر وجوب دلالت مىكند ؛

2 . فعل آن حضرت بر استحباب دلالت مىكند ؛

3 . فعل آن حضرت بر اباحه دلالت مىكند ؛

4 . فعل آن حضرت بر چيزى دلالت نمىكند و بايد توقف كرد ، مگر اينكه قرينه‌اى بر يكى از احكام وجود داشته باشد .

صاحبان هريك از اين اقوال ، براى ادعاى خود دلايلى ارائه نموده‌اند كه در جاى خود بيان شده است .

نكته :

در مواردى كه پيامبر صلّى اللّه عليه و آله از ارتكاب برخى اعمال خوددارى نموده است ، اين ترك فعل ، دست‌كم بر كراهت آن عمل دلالت مىكند .

بحر العلوم ، محمد ، الاجتهاد اصوله و احكامه ، ص 68 .

فخر رازى ، محمد بن عمر ، المحصول فى علم اصول الفقه ، ج 3 ، ص 229 .

محمدى ، على ، شرح اصول فقه ، ج 3 ، ص ( 122 - 121 ) .

فعليت شك و يقين

فعليت شك و يقين

توجه مكلّف به يقين سابق و شك لاحق ؛ از اركان استصحاب فعليت شك و يقين ، از اركان استصحاب بوده و به اين معنا است كه مكلف كاملا به وضع خويش آگاه است كه نسبت به چيزى يقين سابق و شك لاحق دارد ؛ مثل اينكه شخص توجه داشته باشد كه در گذشته به محدث شدن يقين داشته و سپس شك كرده آيا وضو گرفته يا نه ، كه در اينجا ، يقين و شك وى فعلى بوده ( تقديرى نيست ) و بقاى حدث استصحاب مىشود .

ميان اصوليون بحث است كه آيا در باب استصحاب ، يقين و شك فعلى لازم است يا اينكه يقين و شك تقديرى هم كافى است .

مشهور اصوليون معتقدند بايد يقين و شك ، فعلى باشد ، ولى برخى از اصولىها يقين و شك تقديرى را هم كافى مىدانند .

محمدى ، على ، شرح اصول فقه ، ج 4 ، ص 210 .

مظفر ، محمد رضا ، اصول الفقه ، ج 2 ، ص 252 .

نائينى ، محمد حسين ، فوائد الاصول ، ج 4 ، ص 317 .

مغنيه ، محمد جواد ، علم اصول الفقه فى ثوبه الجديد ، ص 348 .

سبحانى تبريزى ، جعفر ، المحصول فى علم الاصول ، ج 4 ، ص 19 .

عراقى ، ضياء الدين ، نهاية الافكار ، ج 4 ، جزء 1 ، ص 13 .

شيرازى ، محمد ، الوصول الى كفاية الاصول ، ج 5 ، ص 107 .

آخوند خراسانى ، محمد كاظم بن حسين ، كفاية الاصول ، ص 459 .

فعليت يقين و شك

فعليت يقين و شك

ر . ك : فعليت شك و يقين

فقدان دليل

فقدان دليل

فقدان قطع يا دليل شرعى معتبر بر حكم ؛ از عوامل شك در حكم فقدان دليل ، از عوامل شك در حكم ، و به معناى عدم وجود قطع و يا دليل شرعى معتبر بر حكم شرعى در مسأله‌اى خاص است ؛ مانند شك در حرمت استعمال دخانيات به سبب عدم وجود دليل معتبر شرعى درباره آن .

مظفر ، محمد رضا ، اصول الفقه ، ج 2 ، ص 240 .

حيدرى ، على نقى ، اصول الاستنباط ، ص 209 .

فقدان نص

فقدان نص

ر . ك : فقدان دليل

فقه

فقه

علم به احكام شرعى فرعى از دلايل تفصيلى فقه ، در لغت به معناى فهم ، فطانت و فهم عميق و دقيق به كار رفته است . اين واژه در قرآن و احاديث كاربرد گسترده‌اى دارد