تهمتها و دروغ پردازىها در كتاب « لله ثم للتاريخ » ( فارسى ) — الصفحة ٨٠
پاسخ به شبهات ( كتاب لله ثم للتاريخ )
« در پاسخ كسى كه از من پرسيد : در حوزه چه مى خوانى ؟ گفتم : مذهب اهل‌البيت ( ع ) » . در حالى كه در حوزه‌هاى علّميه شيعه فقه اهل‌البيت تدريس مىشود و هيچ كس نمىگويد : « مذهب اهل البيت مىخوانم ! » .
و در صفحه 5 آن گويد :
« درس و بحث را با برترى به پايان رساندم تا به درجه اجتهاد رسيدم و از يگانه زمان خود « سماحة السيّد محمّد حسين آل كاشف الغطاء زعيم‌الحوزه » اجازه اجتهاد گرفتم ! » . مىگويم :
اولًا - نمىدانم چرا آقاى مؤلف اجازهء اجتهادش را كه مدّعى است « شيخ محمدحسين كاشف الغطاء » براى او صادر كرده ، نشان نداده است ؟ !
ثانياً - مرحوم « شيخ محمد حسين كاشف الغطاء » در عصر خود « زعيم » حوزه نجف نبوده است . زعيم حوزه در آن عصر مرحوم « سيدابوالحسن اصفهانى » بوده ، و استاد فقهاء مرحوم « ميرزا حسين نائينى » .
و در ص 7 گويد :
« آنها دوست ما ، « علّامه سيدموسى موسوى » را نيز بمانند اين متهم كردند ، تا آنجا كه « سيّدعلى غروى » گفت : « فهد پادشاه سعودى دكتر موسوى را به وسيله زنى زيبا از خاندان سعودى فريفته و وضع مادّى اش را سامان داده و مبلغ زيادى را در يكى از بانكهاى امريكائى به حسابش واريز كرده تا او را به مذهب وهابى ها بكشاند » مىگويم :
اولًا - اى كاش او « سيد على غروى » منسوب به اين سخن را معرفى مىكرد .
ثانياً - من خود « سيد حسين موسوى » مذكور را در جلساتى چند ديده و مسائلى از او شنيده‌ام كه ديگران نيز ديده و شنيده‌اند . او كسى است كه جز به هواى نفس‌اش نمىانديشد ؛ لذا استخدامش براى آنچه از او بخواهند ، در قبال پولى كه به او مىپردازند ، بسى آسان است . چنان كه رايزن فرهنگى