فرهنگ اصطلاحات اصولى ( فارسى ) — الصفحة ٣٨
استصحاب كلّى قسم سوّم
كلى جريان دارد و بدينوسيله آثار و احكام آن را مىتوان اثبات نمود اما نسبت به فرد استصحاب جريان ندارد .
استصحاب كلّى قسم سوّم
استصحاب كلّى قسم سوّم
مقصود از اين نوع استصحاب آن است كه شكّ در بقاى كلّى ناشى باشد از شكّ در وجود فردى ديگر به جاى فردى كه حدوث و ارتفاع آن معلوم و يقينى است .
به ديگر سخن مىتوان گفت :
كلّى سابقا در ضمن فردى وجود داشت ولى اينك نسبت به زوال آن فرد يقين داريم از سويى ديگر احتمال مىدهيم همزمان با از ميان رفتن آن فرد ، فردى ديگر جايگزين فرد قبلى گرديده تا به اين ترتيب كلّى در ضمن فرد جديد تحقّق يافته باشد . ازاينرو همين احتمال باعث گرديده تا بقاى كلّى مردّد و مشكوك باشد چه آنكه احتمال وجود فرد جديد و در نتيجه تحقّق كلّى در ضمن آن فرد را نمىتوان مردود دانست چنان كه نسبت به عدم وجود فرد جديد نيز همين معنا صادق است .
در اين قسم از استصحاب كلّى ميان ارباب اصول اختلاف نظر است ؛ برخى استصحاب را مطلقا جارى دانسته و بعضى جريان استصحاب را در آن مطلقا مردود مىدانند و دسته‌اى نيز در مسأله