فرهنگ اصطلاحات اصولى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٧
مشترك
مرّة و تكرار
مرّة و تكرار
ازجمله بحثهايى كه در مبحث اوامر مطرح مىگردد بحث مربوط به مره و تكرار است به اين معنا كه آيا با يك بار انجام دادن امر مولى ، خواستهء وى تأمين گرديده و اساسا تكليف از عهدهء مكلّف ساقط مىگردد يا بطور مكرّر و پياپى بايستى نسبت به انجام آن مبادرت ورزيد ؟
در اين خصوص علماى اصول بعضى قول اول و برخى قول دوم را پذيرفته‌اند و دلايلى نيز بر نظريهء خويش اقامه نموده‌اند .
منتها اصوليّون متأخر بر اين عقيده‌اند كه امر نه بر مرّه و نه بر تكرار هيچكدام دلالت نداشته بلكه صرفا بر طلب ايجاد طبيعت عمل دلالت دارد ، زيرا متعلّق اوامر و نواهى ، ماهيّت و طبيعت اشياء است و امورى چون مرّه و تكرار بسان فور و تراخى محتاج دليل مىباشند .
البته اين بحث در نواهى نيز جريان دارد و همين اقوال عينا در آنجا هم مطرح گرديده است .
مشترك
مشترك
مقصود از مشترك اين است كه يك لفظ داراى معانى گوناگون باشد و آن بر دو قسم است :