فرهنگ اصطلاحات اصولى ( فارسى ) — الصفحة ٢٢٠
مجمل و مبيّن
وجوب به گونه‌اى كه رعايت احتياط براى وى امكان‌پذير نباشد .
نظير دوران امر بين وجوب و حرمت نسبت به نماز جمعه .
مجمل و مبيّن
مجمل و مبيّن
مجمل عبارت از افعال يا الفاظى است كه دلالتشان بر معانى نامعلوم بوده به گونه‌اى كه وجوه مختلفى در آن محتمل باشد .
به ديگر سخن مىتوان بر آن بود كه مجمل كلامى است ، به حسب متفاهم عرفى داراى ظهور نمىباشد .
مبيّن آن است كه دلالت آن از هر جهت آشكار بوده و هيچگونه ابهامى در آن وجود ندارد و در معناى خاصى نيز ظهور دارد .
مبيّن بر دو گونه است : مبيّن بالذّات و مبيّن بالغير
مبيّن بالذّات : آن است كه نفس كلام به گونه‌اى است كه از هر حيث واصح الدلالة است . و نيازى به مفسّر از طريق كلامى ديگر نيست .
مبيّن بالغير : آن است كه افزودن كلامى سبب ايضاح و روشنگرى كلام اوّل گردد . به اين ترتيب مقصود در اين نوع جمله‌ها ذاتا معلوم و روشن نيست بلكه بواسطهء امرى ديگر واضح مىشود .
امورى كه سبب اجمال لفظ مىگردد متعدد است ، منتها موارد