فرهنگ اصطلاحات اصولى ( فارسى ) — الصفحة ١٠٢

تعارض ميان دو استصحاب

سابقه مورد ملاحظه قرار گرفته به خلاف دليل قرعه كه اعمّ از آن مىباشد .

تعارض دو اجماع منقول

تعارض دو اجماع منقول

هرگاه ميان دو اجماع منقول تعارضى واقع شود ، اجماعى كه مخالف با مذهب عامّه است مقدّم مىباشد چه آنكه اجماع موافق با مذهب عامّه ممكن است از روى تقيّه حاصل شده باشد .

تعارض ميان دو استصحاب

تعارض ميان دو استصحاب

در تعارض بين دو استصحاب هرگاه مستصحب اوّلى از آثار شرعى مستصحب ديگرى باشد يعنى شك در مستصحب اوّلى مسبب از شكّ در مستصحب دوّمى باشد ، در اين حالت استصحاب سببى بر استصحاب مسببى مقدّم است . زيرا در غير اين صورت مستلزم تخصيص خطاب « لا تنقض اليقين بالشكّ » خواهد بود .

ولى چنانچه مستصحب اثر شرعى براى ديگرى نباشد ، حكم اين قسم آن است كه مادام كه مخالفت قطعى با تكليف فعلى روى ندهد استصحاب در هر دو مورد جريان خواهد داشت ، چه آنكه مقتضى موجود و مانع مفقود است .