فرزندان رحمت شده و فرزندان نفرين شده ( فارسى ) — الصفحة ٩٣

فرزندى كه خواب والدين خود را برهم نمىزند

و بدين ترتيب روزنه‌اى - براى آنها - به سوى آسمان پديدار گشت .

سپس دوّمين نفر آنها گفت : خدايا تو مىدانى كه دختر عمويى داشتم كه او را بسيار دوست مىداشتم .

روزى من به او پيشنهاد گناه و معصيت دادم .

و براى اين كار صد دينار براى او آماده كردم .

امّا هنگامى كه به نزدش رفتم . و مىخواستم مرتكب گناه شوم . او به من گفت :

از خدا بترس و مرتكب گناه نشو . و از راه حرام به اين كار اقدام نكن .

در اين هنگام من از نزد دختر عموى خود برخاسته و آن صد دينار را به او بخشيدم و از كنار او دور شدم . و دامن خود را به گناه آلوده نساختم .

خدايا تو مىدانى كه من بخاطر ترس از تو اين گناه را ترك كردم و مرتكب اين معصيت نشدم .

پس از ما رحم كن و ما را از اين گرفتارى رهايى بخش .

در اين هنگام . آن صخره تكان ديگرى خورده و راه بيشترى از غار باز شد .

سپس سوّمين نفر آنها گفت : خدايا تو مىدانى كه من كارگرى را براى كارى - با مزد مشخّصى - استخدام كرده بودم .

فلم أزل أعتمل به حتّى جمعت منه بقراً و رعائها .

فجائني فقال : إتّق اللَّه . و أعطني حقّي . و لا تظلمني .

فقلت له : إذهب إلى تلك البقر و رعائها . فخذها .

فذهب فإستاقها .

اللّهمّ إن كنت تعلم أنّي فعلت - ذلك - ابتغاء وجهك . فأفرج عنّا ما بقي منها .

ففرّج اللَّه عنهم . فخرجوا . يتماشون ( الأمالي للشيخ الطوسي - عليه الرحمة - ص 396 ) .