فرزندان رحمت شده و فرزندان نفرين شده ( فارسى ) — الصفحة ٣٤٠
فرزندى كه والدين در حقّ او نفرين مىكنند
اما ديدگان تو به خواب نرفته است .
از تو مىخواهم - به فضل جود و كرمت - از جرم و گناه من درگذرى .
و مرا مورد عفو خود قرار دهى .
اى پروردگارى كه خلايق به سوى خانه‌اش روى آورده‌اند .
اگر عفو و بخشش تو شامل گناهكاران نگردد .
پس كه بايد گناهكاران را مورد عفو و بخشش قرار دهد ؟
پس از اينكه اين ناله‌ها شنيده شد . حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام به امام حسين عليه السلام فرمود : - اى اباعبداللَّه - آيا صداى اين گناهكارى را كه به درگاه خداى عزّ وجلّ استغاثه مىنمود - و از او طلب عفو و بخشش مىكرد - شنيدى ؟
امام حسين عليه السلام فرمود : بله . آن صدا را شنيدم .
در اين هنگام حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام به امام حسين عليه السلام فرمود : در ميان جمعيت برو . و او را پيدا كن و نزد من بياور .
امام حسين عليه السلام فرمود : در تاريكى شب در ميان جمعيت رفته و به دنبال صاحب آن صدا گشتم .
هنگامى كه بين ركن و مقام رسيدم شخصى را ديدم كه ايستاده بود .
وقتى كه با دقّت او را نظاره كردم دانستم كه او صاحب آن صدا است .
و هو يقول :
يا من يجيب دعا المضطرّ في الظلم * يا كاشف الضرّ و البلوى مع السقم
قد نام وفدك حول البيت و انتبهوا * يدعو و عينك يا قيوم لم تنم
هب لي بجودك أفضل العفو عن جرمي * يا من أشار إليه الخلق في الحرم
إن كان عفوك لا يلقاه ذو سرف * فمن يجود على العاصين بالنعم