فرزندان رحمت شده و فرزندان نفرين شده ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٨

فرزندى كه نسبت به والدين خود بخل ورزيده و با داشتن امكانات و توانايى لازم از تأمين نيازهاى معيشتى والدين خود امتناع مىورزد

بخل ورزيدن به والدين تأمين ننمودن نيازهاى معيشتى والدينى كه نيازمند هستند

بخل ورزيدن به والدين تأمين ننمودن نيازهاى معيشتى والدينى كه نيازمند هستند

فرزندى كه نسبت به والدين خود بخل ورزيده و با داشتن امكانات و توانايى لازم از تأمين نيازهاى معيشتى والدين خود امتناع مىورزد

فرزندى كه نسبت به والدين خود بخل ورزيده و با داشتن امكانات و توانايى لازم از تأمين نيازهاى معيشتى والدين خود امتناع مىورزد

275 - حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام به اين مضمون فرمود : روزى مرد سالخورده‌اى به همراه فرزند جوان خود به نزد پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آمد .

و در حالى كه آن مرد گريه مىكرد به پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله چنين گفت : اين جوان كه فرزند من است هنگامى كه كوچك بود به او غذا دادم و از او پرستارى نمودم .

او را با عزّت بزرگ كردم .

و از مال و دارائى خود به او كمك شايانى نمودم . به حدّى كه او توانمند و قوى شد ودارائيش افزون گشت .

( قال أميرالمؤمنين عليه السلام ) : . . . انّ شيخاً كبيراً جاء بإبنه إلى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله .

و الشيخ يبكي . و يقول : - يا رسول اللَّه - ابني - هذا - غذّوته صغيراً . و صنته طفلًا عزيزاً .

و أعنته بمالي كثيراً .

حتّى إذا اشتدّ أزره . و قوي ظهره . و كثر ماله . و فنيت قوّتي . و ذهب مالي عليه .

و صرت - من الضعف - إلى ما ترى . قعد بي .

فلا يواسيني بالقوت الممسك لرمقي .

فقال رسول اللَّه صلى الله عليه و آله للشابّ : ما ذا تقول ؟ !

قال : - يا رسول اللَّه - لا فضل معي عن قوتي . و قوت عيالي .