فرزندان رحمت شده و فرزندان نفرين شده ( فارسى ) — الصفحة ١١٥

فرزندى كه والدين در حقّ او دعاى خير مىكنند

آن مؤمنين نيز در اين مورد كوتاهى نكرده و براى رهايى فرزندم دعا مىكردند .

مدتى بر اين منوال گذشت .

غم من از دورى فرزندم بيشتر شد . و ناراحتيم افزون گشت .

و روز به روز دل‌تنگتر مىشدم . به حدّى كه از آمدن او نااميد گشتم .

روزى به نزد امام صادق عليه السلام رفتم .

و بخاطر كسالتى كه آن حضرت عليه السلام داشت از ايشان عيادت نمودم .

و هنگامى كه خواستم از نزد ايشان مرخص گردم .

آن حضرت از احوال فرزندم داود از من جويا شدند ؟

هنگامى كه امام صادق عليه السلام از احوال فرزندم سؤال كردند . من گريستم .

و به امام صادق عليه السلام گفتم : - اى مولاى من - از داود هيچ خبرى ندارم .

و نگران حال او هستم .

و أسألهم أن يدعوا اللَّه لي أن يجمع بيني و بين ولدي - قبل موتي - .

فكانوا يفعلون . و لا يقصّرون في ذلك .

و كان يصل إليّ أنّه قد قتل .

و يقول قوم : لا . قد بُني عليه اسطوانة مع بني عمّه .

فتعظم مصيبتي . و اشتدّ حزني .

و لا أرى لدعائي إجابة . و لا لمسألتي نجحاً .

فضاق - بذلك - ذرعي .

و كبر سنّي . و رقّ عظمي .

و صرت إلى حدّ اليأس - من ولدي - لضعفي و انقضاء عمري .