أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٣٦٩

بررسى اسناد اين روايات :

2 - از « محمدبن قيس » سخنگوى رسمى هيئت حاكمه در دوران عرمربن عبدالعزيز .

3 - از « ابوالعاليه برّاء » كه نامش را زياد ياكلثوم يا ادينه يا ابن‌ادينه گفته‌اند و از طبقه چهارم راويان است و در سال 90 هجرى از دينا رفته است .

4 - از « سعيدبن جبير » كه از تابعين است و دوران رسول خدا ( صلى الله عليه و آله ) را درك نكرده و از صحابه آن حضرت نبوده است .

5 - از « عبدالله‌بن عباس » كه - چنان كه گذشت - در سال دهم بعثت به دنيا آمده و در دورانى كه از اين افسانه سخن رفته ، هنوز به دنيا نيامده بود .

و در برخى از روايات نيز :

6 - از « ضحاكبن مزاحم هلالى » كه از طبقه پنجم راويان است و در سال 94 هجرى از دنيا رفته است .

7 - از « مجاهدبن جبير » كه از طبقه سوم است و در سال 103 يا 104 از دنيا رفته است .

8 - از « قتادةبن دعامه سدوسى » كه از طبقه چهارم است و بعد از سال 110 هجرى وفات كرده است .

9 - از « سدّى » كه از طبقه چهارم راويان است و در سال 127 هجرى وفات كرده است .

10 - و از « ابوبكربن عبدالرحمن » كه در دوران عمر به دنيا آمده و از طبقه سوم است و در سال 94 وفات كرده است .

در بين اين راويان هيچ يك جز « ابن‌عباس » مصاحبت و همراهى پيامبر را درك نكرده‌اند ، كه او نيز چنانچه گفتيم تازه در سال دهم بعثت به دنيا آمده است . پس هيچكدام از آنها در دورانى كه اين افسانه را بدان نسبت مىدهند وجود خارجى نداشته‌اند !