أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٦٠
بررسى اين روايت
است . قرآن را به حافظه بسپاريد كه آن سريعتر از رها شدن بند زانوى شتر ، از سينه مردان رها مىشود . » « 1 »
آرى ، چگونه ممكن است رسول خدا آياتى از قرآن را فراموش كند در حالى كه خداى سبحان در سوره‌ى اعلى آيه‌ى فرموده :
سَنُقْرِئُكَ فَلا تَنْسى
« به‌زودى بر تو مىخوانيم و تو فراموش نمىكنى . »
و در سوره‌ى قيامت آيات 19 16 فرموده :
لا تُحَرِّكْ بِهِ لِسانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِ * إِنَّ عَلَيْنا جَمْعَهُ وَ قُرْآنَهُ * فَإِذا قَرَأْناهُ فَاتَّبِعْ قُرْآنَهُ * ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنا بَيانَهُ
« زبانت را با شتاب به خواندن قرآن مجنبان . كه جمع آورى و خواندنش بر عهده‌ى ماست . پس هرگاه آن را خوانديم ، خواندنش را پيروى كن . سپس بيان آن نيز بر عهده‌ى ماست . »
و سوره‌ى طه آيه‌ى 114 فرموده :
وَ لا تَعْجَلْ بِالْقُرْآنِ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُقْضى إِلَيْكَ وَحْيُهُ
« و در خواندن قرآن ، پيش از پايان وحيش شتاب مكن . »
و در تفسير اين آيات آمده است كه ، رسول خدا هنگامى كه جبرئيل با وحى بر او نازل مىشد ، از بيم فراموشى آن را قرائت مىكرد ، و هنوز جبرئيل به انتهاى وحى نرسيده ، آن حضرت ابتداى آن را تلاوت مىنمود ، و هنگامى كه اين آيه نازل شد ، پس از آن هيچ چيز را
فراموش ننمود . « 2 »
( 1 ) - صحيح بخارى ، كتاب الفضائل القرآن ، ج 3 ص 155 ، و نزديك به آن تعبير ابوموسى اشعرى است . صحيح مسلم ، ج 1 ص 544 ، كه عبارت متن از اوست . ( 2 ) - مجمع البيان ، ج 10 ص 475 ؛ كشّاف ، ج 4 ص 243 ؛ الميزان ، ج 20 ص 390 ؛ درّالمنثور ، ج 4 ص 339 .