أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٠٤
سرگردانى علما در رفع تناقض روايات صحاح و مسانيد در داستان افك
بارى ، در رواياتى كه از « ام‌ّالمؤمنين عايشه » روايت شده اين‌گونه آمده است ، جز اينكه اجرايحدقذف بر هيچ‌يك از آنها ثابت شده است . چنان كه پيش از اين ديديم كه واقدى گفت : « ام‌ّالمؤمنين عايشه گفته است : « رسول خدا آنها را حد زد . . . » و گفته مىشود : « رسول خدا آنها را حد نزده است . » و اين نزد ما محكم‌تر است . »
و در شرح حال آنها چنين آمده است :
* حسّان‌بن ثابت : در اسدالغابه از هشام از پدرش از « عروةبن زبير » روايت
كند گفت : « رسول خدا آنها را كه به عايشه تهمت زدند ، هشتاد ضربه شلاق زد ؛ آنان حسّان‌بن ثابت و مسطح‌بن اثاثه و حمننه بنت جحش بودند و حسان از كسانى ود كه در افك فرورفته بود و به‌خاطر آن - بنابر قول برخى - حد خورد و برخى حد خوردن او را انكار مىكنند . »
* حمنه بنت جحش : در شرح حال او در اسدالغابه گويد : « برخى گفته‌اند كه او با كسانى كه به‌خاطر افك حد خوردند ، حد خورد . و گفته شده : هيچ‌كس حد نخورد . »
اينكه دانشمندان گفته‌اند پيامبر آنها را حد نزد و حد خوردن آنها را انكار مىكنند - با آنكه در كتب صحاح و سنن و مسانيد در آنچه از ام‌ّالمؤمنين عايشه روايت كرده‌اند به آن تصريح شده - براى آن است كه حد قذف تنها هنگامى اثبات مىشود كه شهود در مقابل حاكم و قاضى و آنكه به او نسبت فحشا داده‌اند ، شهادت دهند ، چنان كه براى « ابوبكره و نافع » دو فرزند حارث‌بن كلده ثقفى و « شبل » فرزند معبد بجلى در برابر خليفه عمر اتفاق افتاد و آنها به زناى