أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٨
1 - عبدالله بن سعد بن ابى سرح
به سختىهاى مرگ گرفتار آمده‌اند ، و فرشتگان دست‌هاى خود را گشوده‌اند كه جان‌هاى خود را برآريد ، امروز به گناه آنچه دربارهء خدا بناحق مىگفتيد و از آيات وى گردنكشى مىكرديد سزايتان عذاب خواركننده است « 1 » . »
چون مكه بدست مسلمانان فتح شد ، رسول خدا ( ص ) فرمان قتل عبدالله را صادر كرد ، و مقرر داشت او را اگر چه به پيراهن كعبه آويخته باشد بكشند .
عبدالله بر جان خود بترسيد و به عثمان پناه برد ، عثمان او را پنهان كرد ! تا اينكه او را به خدمت پيغمبر خدا ( ص ) آورد و برايش از آن حضرت امان خواست ! !
رسول خدا دير زمانى خاموش ماند و سر بلند نكرد . در آخر موافقت فرمود . چون عثمان بازگشت حضرت روى به حاضرين كرد و فرمود :
از آن جهت خاموش ماندم تا مگر يك تن از شما برخيزد و سر از تنش جدا سازد .
در پاسخ گفتند : ايما و اشاره‌اى در اين زمينه ، به ما ميفرمودى ! رسول خدا فرمود : شايسته نيست كه پيغمبر ، به گوشه چشم ايما و اشاره كند .
عثمان چون بخلافت نشست ، چنين شخص معلوم‌الحالى را به حكم برادرى با خود در سال 25 هجرى به حكومت مصر برگزيده ، و عمرو عاص عامل آنجا را معزول كرد !
عبدالله ، قسمت‌هائى از افريقا را فتح كرد و عثمان به پاداش آن ، خمس غنائم جنگ را به وى بخشيد ! !
وى تا سال 34 هجرى به حكومت مصر باقى بود ، و پس از قيام محمدبن‌ابىحذيفه به عسقلان گريخت و در آنجا بود تا عثمان كشته شد .
وفات عبدالله به سال 57 يا 59 هجرى اتفاق افتاده است « 2 »
( 1 ) سوره انعام آيه 93 ( وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرى عَلَى اللَّهِ كَذِباً . . . عَنْ آياتِهِ تَسْتَكْبِرُونَ . ) ( 2 ) استيعاب 2 / 367 تا 370 اصابه 2 / 309 تا 310 و 1 / 11 تا 12 و اسدالغابه 3 / 173 تا 174 و انساب‌الاشراف 5 / 49 مستدرك 3 / 100 و در تفسير آيه 93 سوره انعام به تفاسيرى امثال قرطبى و ديگران و جلد / 68 ابن‌ابىالحديد مراجعه فرمائيد .