أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ٢٠٧
1 - عبدالله بن سعد بن ابى سرح
سه چهره
سه چهره
اسْتَعْمَلَ عَبْدَاللهِ بن‌سَعْدِ رَجُلًا كانَ رَسولُ اللهِ اباحَ دَمَهُ و . . .
« عثمان ، عبدالله‌بن‌سعد ، مردى را كه رسول خدا خونش را حلال دانسته است به حكومت گمارده و . . . »
محمد فرزند ابوبكر
1 - عبدالله بن سعد بن ابى سرح
1 - عبدالله بن سعد بن ابى سرح
عبدالله فرزند سعد نواده ابىسرح از قبيله عامر قرشى است . مادرش عثمان را شير داده بنابراين عثمان و عبدالله برادر رضاعى يكديگرند .
عبدالله پيش از فتح مكه اسلام آورده به مدينه هجرت كرده جزء نويسندگان پيغمبر خدا درآمده بود . اما پس از مدتى مرتد شد و به مكه بازگشت و به سران و رؤساى قريش گفت :
محمد مطيع اراده و خواسته من بود و هر چه مىگفتم او انجام مىداد ، مثلًا وقتى كه مىگفت بنويس « عزيز حكيم » مىپرسيدم يا «
عليم حكيم
» را ، و او جواب مىداد مانعى ندارد و هر دو خوب است .
خداوند اين آيه را درباره عبدالله‌بن‌سعد فرستاده است :
« آيا ستمگرتر از آنكس كه دروغى بر خدا بسته است كيست يا آنكس كه گفته است : به من وحى شده ، در صورتى كه بر او وحى نشده ، و يا اينكه گفته است كه من نيز مانند آنچه خدا نازل كرده ، نازل مىكنم : اگر به بينى كه ستمكاران