أحاديث أم المؤمنين عائشة ( نقش عايشه در تاريخ و احاديث اسلام ) ( فارسى ) — الجزء ١، الصفحة ١٥٧
حكم عموى خليفه
عمل عثمان در حق حكم ، وليد را سخت ناراحت كرد ولى چيزى به روى خود نياورد ؛ اما پس از رفتن حكم روى به عثمان كرد و گفت :
- اى امير المؤمنين ! هنگامى كه عمويت حكم را بر من ترجيح دادى اين دو بيت شعر بخاطرم رسيد ! عثمان جواب داد :
- آخر حكم بزرگ قريش است ، و احترامش بر ما واجب مىباشد ! ! اما آن دو بيت شعر كدام است ؟
وليد اين شعر را خواندن گرفت :
« ديدم عمويش را بيش از برادرش عزيز و گرامى داشته ، در صورتى كه اين تازگى دارد و از قديم چنين نبوده است « 1 » » . « چون چنين ديدم ، آرزو كردم تا عمروخالد ( فرزندان عثمان ) بزرگ شوند و روز رستاخيز مرا عمو بخوانند « 2 » »
عثمان دلش بر او سوخت و با همين دو بيت شعر ، براى اينكه برادر مادرش بيشتر از اين از او نرنجد ، زمان گوشه‌اى كشور اسلام را در اختيار او گذاشت و فرمود : « حكومت عراق را به تو بخشيديم ! ! »
و به اين ترتيب شخصى معلوم‌الحال ، كسى كه خداوند در كتاب آسمانى او را فاسق معرفى كرده است بر جان و مال و ناموس و دين مسلمانان حاكم ، و آمر على الاطلاق گرديد !
حكم عموى خليفه
حكم عموى خليفه
اكنون بد نيست بدانيم حكم كيست و چكاره است كه تا به اين حد مورد احترام و علاقهء شخص عثمان خليفهء مسلمين مىباشد !
حكم فرزند ابىالعاص عموى خليفه عثمان ، و از نوادگان اميه‌بن‌عبدالشمس قرشى است . بلاذرى در 5 / 27 مىگويد :
حكم در عصر جاهليت همسايهء رسول خدا بود و پس از بعثت بيش از ساير همسايگان در آزار و اذيت آن حضرت مىكوشيد .
( 1 ) رايت لعم المرء زلفى قرابه * دوين اخيه حادثا لم يكن قدما ( 2 ) فأملت عمراً ان يشب و خالدا * لكى يدعوا انى يوم مزحمه عما ! !