بحار الأنوار ( ج 48 ) ( زندگانى حضرت امام موسى كاظم ( ع ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٥
بخش دهم در رد مذهب واقفيه و علت پيدايش اين مذهب
بپردازند ، شيعيان فهميدند كه اين كار آنها بواسطه طمع در تصاحب اموال بوده .
محمّد بن رجاى آسيابان از حضرت جواد نقل كرد كه فرمود : واقفى مذهبان در ميان شيعه گروهى چون خرها هستند سپس اين آيه را تلاوت نمود : أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سبيلا .
براثى از ابى على نقل كرد كه منصور از حضرت جواد نقل كرد كه فرمود : زيديها و واقفى مذهبان و ناصبىها در نظر ائمه يكسانند .
از حضرت جواد محمّد بن على بن موسى الرضا سؤال كردند تفسير اين آيه را وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ خاشِعَةٌ - عامِلَةٌ ناصِبَةٌ « 1 » .
فرمود : اين آيه در باره ناصبىها ( دشمنان ائمه ) و زيديها و واقفى مذهبان از ناصبيان نازل شده .
ابراهيم بن عقبه گفت : نامه‌اى نوشتم به حضرت عسكرى كه فدايت شوم اين سگهاى باران خورده ( منظورش واقفى مذهبان است كه در عرف شيعه بسگهاى باران خورده مشهور بودند چون عقيده فاسد آنها به ديگران سرايت ميكرد ) را ميشناسم در قنوت نماز بر آنها نفرين كنم ؟ در جواب فرمود : آرى در قنوت نماز بر آنها نفرين كن .
جعفر بن محمّد بن يونس گفت : گروهى از اصحاب آمدند كه نامه‌هائى آورده بودند ، در آن جواب مسائلى ذكر شده بود مگر نامه شخصى از واقفى مذهبان كه همانطور برگرداندند و چيزى در آن نوشته نبود .
ابراهيم بن ابى البلاد از حضرت رضا عليه السّلام نقل كرد كه صحبت از سگهاى باران خورده و شك آنها شد فرمود : تا وقتى زنده باشند در شك هستند و با كفر مىميرند .
يحيى بن مبارك گفت : نامه‌اى براى حضرت رضا عليه السّلام نوشتم و چند مسأله پرسيدم كه جواب آنها را داد ، در آخر نامه اين آيه را نوشتم : مُذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذلِكَ
( 1 ) سوره غاشيه آيه 2 و 3 .