بحار الأنوار ( ج 48 ) ( زندگانى حضرت امام موسى كاظم ( ع ) ) ( فارسى ) — الصفحة ٢٢

بخش سوم تصريح بامامت موسى بن جعفر عليه السّلام

اسم از اسماعيل برده شد فرمود نه به خدا اين كار بدست ما نيست خداوند يكى يكى را تعيين مىكند .

رجال كشى : فيض بن مختار گفت : به حضرت صادق عرض كردم آقا اگر زمين را از سلطان بگيرم بعد به ديگرى اجاره بدهم به من نصف يا ثلث يا كمتر يا بيشتر بدهد چه صورتى دارد ؟ فرمود اشكالى ندارد . اسماعيل پسر امام عرضكرد پدر جان چنين چيزى سابقه ندارد . فرمود : پسرم مگر خودم همين كار را با كشاورزان خويش نمىكنم من پيوسته نميگويم با من باش تو اين كار را نميكنى . اسماعيل از جاى حركت كرده رفت .

من عرضكردم : آقا چه لزومى دارد كه اسماعيل پيوسته همراه شما باشد وقتى شما امامت را به او بسپارى چنانچه پدرت به شما سپرد . فرمود فيض اسماعيل مثل من نسبت بپدرم نيست .

گفتم فدايت شوم ما يقين داشتيم كه بعد از شما او مرجع مردم خواهد شد شما اين حرف را ميزنى ؟ اگر خداى نكرده اتفاقى افتاد پس چه كسى امام خواهد بود ؟

حضرت صادق جوابى نداد خود را بپاهايش انداختم و زانوانش را بوسيدم .

گفتم : آقا آتش جهنم است به من رحم كن خدا شاهد است كه اگر ميدانستم قبل از شما ميميرم باكى نداشتم ولى ميترسم بعد از شما زنده باشم . فرمود : صبر كن پرده را بالا زد و داخل اطاقى شد . پس از مختصر زمانى مرا صدا زد وارد اطاق شدم ديدم آقا در محل نماز نشسته و نماز خوانده اما از قبله برگشته است خدمتش نشستم در اين موقع حضرت موسى بن جعفر وارد شد در حدود پنج سال داشت در دستش شلاقى بود .

او را روى زانوان خود نشانده فرمود : پدر و مادرم فدايت اين شلاق چيست عرضكرد : پدر جان اين شلاق دست برادرم على بود كه چارپايان را ميزد از دست او گرفتم .