اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — الصفحة ٥٨٣

در سوگ عزيز از دست رفته ، شمع جمع محفل عشّاق حق حجة الاسلام شيخ سعيد مروّج

« سعيده » حاصل عمر تو بوده است * « سحر » صبح سعادت مىنموده است

دو فرزند عزيزت يادگار است * تو گو سرّ أبيها در مدار است

دو غنچه ناشكفته در چمنزار * دهد عطر وجودت اى وفادار

عزيزم تو گل رويت خزان شد * سعيدم گلبن جسمت نهان شد

پس از تو جمع ياران دلفكارند * ز عشقت همچو مجنون در شمارند

همه از درد هجران تو محزون * همه با آه سرد و قلب پر خون

همه غرق غم و درد و ملالند * همه از مرگ جانسوزت بنالند

چه مرگى تلخ و سخت و جانگداز است * به مرگت جان من صدگونه رازست

« سعيد » اى واقعا « عاش سعيدا » * « سعيد » اى صادقا « مات فقيدا »

تو را اين عمر كوته بد مبارك * كه رفتى پيش اللّه تبارك

تو را از لطف حق جنّت مكان شد * ولى از چشم ما جسمت نهان شد

تو اندر باغ جنّت سرفرازى * به حور جنّت و غلمان بنازى

نصيب ما شد از تو آه و افغان * دل پردرد و هر دو چشم گريان

بسوزم تا ابد زين مرگ دلسوز * چو شب تاريك شد بر چشم ما روز