اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — الصفحة ٥٢٣

الناصب -

( ن )

( ن )

النّائب -

النّائب -

كسى كه قائم مقام ديگرى باشد . معجم لغة الفقهاء

موارد استعمال : در نائب امر حج بلوغ و عقل و تمكن از انجام حج شرط است .

شرح لمعه ، كتاب حج

النائحة -

النائحة -

زنى كه با شدت و صدا گريه مىكند .

در عرف فقيهان ، زنى را گويند كه گريه و بكاء به مرده‌ها را حرفهء خود ساخته است . معجم لغة الفقهاء

موارد استعمال : اجرت و مزد نائحه حرام نيست . من لا يحضره الفقيه ، ج 4 ، ص 116

النائم -

النائم -

كسى كه به وسيلهء خواب ، ديد و شنوايى خود را از دست دهد . مجمع البحرين

موارد استعمال : ديهء مقتول نائم به عهدهء عاقلهء او مىباشد . شرح لمعه ، كتاب ديات

النّاب -

النّاب -

دندانى كه بعد از رباعيه واقع است و سر آن بلند و تيز است . جمع آن انياب است .

شرح لمعه ، ؛ معجم لغة الفقهاء

موارد استعمال : در جنايت به ناب پرداخت پنجاه دينار واجب است .

شرح لمعه ، كتاب ديات

النابت -

النابت -

گياه تازه روييده .

در عرف فقيهان ، مويى را گويند كه اهل خبره روييدن مجدد آن‌را تأييد نمايند .

موارد استعمال : در جنايت به موى نابت سر زن ، پرداخت مهر النساء واجب است .

تحرير الوسيله ، ج 2 ، كتاب ديات

النّاذر -

النّاذر -

آن‌كه نذر كرده است ، نذركننده .

موارد استعمال : ناذر بايد عاقل و بالغ و مختار باشد . شرح لمعه ، كتاب نذر

النار -

النار -

آتش .

موارد استعمال : نار مطهر چيزى است كه به وسيلهء آن خاكستر و يا دود مىشود .

شرح لمعه ، كتاب طهارت

الناسخ -

الناسخ -

زايل‌كننده . مجمع البحرين

در عرف فقيهان ، آيه‌اى و حديثى را گويند كه حكم قبلى را از بين ببرد . مجمع البحرين

موارد استعمال : مجتهد بايد ناسخ را از منسوخ بشناسد . شرح لمعه ، كتاب قضاء

النّاسى -

النّاسى -

كسى كه امرى را از روى غفلت و فراموشى ترك نمايد . مجمع البحرين

موارد استعمال : ناسى تسليم بايد سجدهء سهو به جا آورد . شرح لمعه ، كتاب صلات

الناشز -

الناشز -

مردى كه در امور واجب از زن اطاعت نكند .

موارد استعمال : زن حق دارد از ناشز حقوق خود را مطالبه نمايد . شرح لمعه ، كتاب نكاح

الناشزة -

الناشزة -

زنى كه از جايش بخيزد .

جواهر الكلام

در عرف فقيهان ، زنى را گويند كه در امور واجب از شوهرش اطاعت نمىكند .

شرح لمعه ، كتاب نكاح

موارد استعمال : ناشزه حق قسم ندارد .

تحرير الوسيله ، كتاب نكاح

الناصب -

الناصب -

كسى كه در راه رفتن سخت بكوشد .

در عرف فقيهان ، كسى را گويند كه به دشمنى اهل بيت و شيعيان ايشان تظاهر