اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — الصفحة ٥١٦

منيحة -

باشد .

در عرف فقيهان ، مقصود از آن معتق ( آزاد كنندهء برده ) مىباشد .

موارد استعمال : زوج و زوجه نصف و ربع تركه مىبرند و باقى به منعم مىرسد .

شرح لمعه ، كتاب ارث

منفرد -

منفرد -

تنها ، يكّه .

در فقه ، كسى است كه نماز را به‌طور انفرادى و بدون شركت در نماز جماعت مىخواند .

موارد استعمال : منفرد در اثناء نماز نيت اقتدا نمىتواند بكند .

تحرير الوسيله ، كتاب صلات

منفوس -

منفوس -

بچه‌اى كه تازه از مادر متولد شده باشد .

موارد استعمال : منفوس ارث نمىبرد مگر اين‌كه صدايى از او شنيده شود .

طلبة الطلبه ؛ مجمع البحرين

منقّلة -

منقّلة -

پوستهايى كه در روى استخوان ديده مىشود . قاموس فقهى

در عرف فقها ، 1 ) جراحتى را گويند كه احتياج داشته باشد بر اين‌كه استخوان در آن از جايى به جاى ديگر منتقل شود .

2 ) جراحتى است كه در اثر شكستن استخوان از آن استخوانهاى كوچك بيرون آيد .

موارد استعمال : ديهء جراحت منقله پانزده شتر است .

من لا يحترم ماله -

من لا يحترم ماله -

كسى است كه مال او از نظر شرع محترم نيست و حق ندارد در مال خود تصرف نمايد مانند كافر حربى .

حديقهء حاشيه ؛ شرح لمعه

موارد استعمال : سرقت از مال « من لا يحترم ماله » موجب قطع نمىشود .

شرح لمعه ، كتاب حدود

من لا يصلح للتّملك -

من لا يصلح للتّملك -

كسى كه صلاحيت تملك ندارد ، مانند محرم كه به قصد تملك شكار مىنمايد . حديقهء حاشيه ؛ شرح لمعه

موارد استعمال : بودن اثر در روى پرندهء شكار شده دليل نمىشود بر اين‌كه قبلا مالك داشته به علت اين‌كه ممكن است اثر از من لا يصلح للتملك باشد .

شرح لمعه ، كتاب صيد و ذباحه

منى -

منى -

محلى است كه در نزديكى مكهء معظمه ، حجاج ايام تشريق را در آنجا مىگذرانند و به علت اين‌كه خون حيوانات در آنجا ريخته مىشود منى ناميده شده .

موارد استعمال : يكى از مناسك منى حلق است . شرح لمعه ، كتاب حج

منىّ -

منىّ -

گرد و غبار ضعيف و بريده بريده و پراكنده .

در عرف فقها ، آبى را گويند كه از آلت مرد و يا زن به صورت غليظ و جهنده خارج مىشود و پس از خروج شهوت دفع مىشود و اولاد از آن به وجود مىآيد .

مستمسك عروة الوثقى ؛ مجمع البحرين

موارد استعمال : يكى از نجاسات منى مىباشد . شرح لمعه ، كتاب طهارت

منيحة -

منيحة -

شترى كه به عنوان بخشش و عطا داده مىشود . معجم لغة الفقهاء