اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — الصفحة ٤٩٧

مضيق -

عادت ماهانه و يا هر دو را فراموش نمايد .

موارد استعمال : نماز خواندن براى حائض مضطربه و مبتدئه حرام است .

شرح لمعه ، كتاب طهارت

مضعف -

مضعف -

چيزى كه در بدن انسان ضعف ايجاد مىنمايد .

موارد استعمال : اخراج خون مضعف و دخول حمام مضعف براى روزه‌دار مكروه است . شرح لمعه ، كتاب صوم

مضغ -

مضغ -

جويدن . طلبة الطلبه

موارد استعمال : مضغ براى كسى كه قسم خورده از طعامى نچشد موجب كفاره است . شرايع ، كتاب ايمان

مضفّر -

مضفّر -

كسى كه موى سر خود را براساس سه قسمت ببافد .

ملبّد ، عاقص ، مضفّر هر سه بايد حلق كنند . طلبة الطلبه ، كتاب مناسك

مضمضة -

مضمضة -

حركت دادن آب در دهان .

معجم لغة الفقهاء

در عرف فقيهان ، قبل از وضو آب به دهان گرفتن است و در دهان بگرداند و بيرون بريزد و سه بار تكرار نمايد .

شرح لمعه ؛ طلبة الطلبه ؛ كتاب طهارت

موارد استعمال : مضمضه قبل از وضو مستحب است . شرح لمعه ، كتاب طهارت

مضمومة -

مضمومة -

جمع شده . مجمع البحرين

موارد استعمال : در قنوت دستها را مضمومة الاصابع مقابل وجه قرار دادن مستحب است . شرح لمعه ، كتاب صلات

مضمون -

مضمون -

در ميان گرفته شده .

در فقه ، شئ مورد ضمان را گويند .

معجم لغة الفقهاء

موارد استعمال : علم ضامن به مضمون در صحت ضمان شرط نيست . شرح لمعه ، كتاب ضمان

مضمون له -

مضمون له -

كسى كه به نفع او ضمانت انجام يافته است و به آن « مستحق » نيز گفته مىشود .

موارد استعمال : در صورت كشف عدم ملائت ضامن ، مضمون له حق دارد عقد ضمانت را فسخ نمايد . شرح لمعه ، كتاب ضمان

مضيعة -

مضيعة -

قطعه گوشتى است كه در دهان امكان جويدن وجود دارد . مجمع البحرين

در عرف فقها ، قطعه گوشتى است كه علقه به آن تبديل شود .

موارد استعمال : در جنايت موجب سقط مضغه پرداخت شصت دينار واجب است . شرح لمعه ، كتاب ديات

مضيعة -

مضيعة -

مكانى كه اشيا در آن ضايع مىشود .

در عرف فقها ، مكانى را گويند كه غالبا در آن انسان و اشيا در آن ضايع و يا به هلاكت مىرسند . معجم لغة الفقهاء

موارد استعمال : در حديث است اگر مرد دابهء خود را در مضيعه بگذارد و برود يابندهء آن مالك مىشود . كافى ، ج 4 ، ص 50

مضيف -

مضيف -

ميزبان . معجم لغة الفقهاء

موارد استعمال : روزهء ميهمان بدون اذن مضيف درست نيست . شرح لمعه ، كتاب صوم

مضيق -

مضيق -

جاى باريك ، بوغاز .

در فقه ، محل تنگ را گويند كه آدمى