اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — الصفحة ٣٨٧

فلس -

مانند انداختن قرآن مجيد به محل نجاست و سجده بر بت .

موارد استعمال : فعل مكفر ، موجب ارتداد است . شرح لمعه ، كتاب حدود

فقّاع -

فقّاع -

شراب مخصوص است كه از جو و زبيب به عمل مىآيد .

موارد استعمال : فقاع حرام است .

شرح لمعه ، كتاب اطعمه و اشربه

فقأ الحدقة -

فقأ الحدقة -

حدقهء چشم را بيرون آوردن است . حديقهء حاشيه ؛ شرح لمعه

موارد استعمال : در جنايت به روشنايى چشم ، پرداخت ديهء كامل واجب است حتى در صورتى كه فقأ الحدقه هم نشود .

شرح لمعه ، كتاب ديات

فقه -

فقه -

فهميدن ، درك نمودن . مجمع البحرين

در عرف فقيهان ، 1 ) علم شريعت و علم به احكام شرع است .

موارد استعمال : در حديث مكرّر به ياد گرفتن فقه ( علم شريعت ) امر شده است . مجمع البحرين

فقير -

فقير -

تنگدست ، محتاج ، حفره‌اى است كه نهال در آن مىكارند .

در عرف فقها ، كسى است كه از عهدهء تأمين مخارج يك سال برنمىآيد ، هر چند فعلا خانهء مسكونى و خادم و وسيلهء اياب و ذهاب دارد . شرح لمعه ، كتاب زكات

موارد استعمال : مقصود از فقير نوشته شده در وصيت ، فقير شهر موصى مىباشد . شرح لمعه ، كتاب وصيت

فقيه -

فقيه -

عالم به احكام شريعت .

شخص داراى ايمان و عدالت و عارف به احكام شرعيهء فرعيه با دليل تفصيلى و قادر به ردّ فروع به اصول و قواعد كليه مىباشد .

موارد استعمال : فقها در زمان غيبت ، مىتوانند اقامهء حدود كنند . شرح لمعه ، كتاب زكات

فكّ -

فكّ -

خلاص كردن . مجمع البحرين

در عرف فقيهان ، به معناى لحيى ( استخوان صورت كه ريش در روى آن مىرويد ) مىباشد . مجمع البحرين

موارد استعمال : بستن فكّين ميّت مستحب است . تحرير الوسيله ، ج 1

فكّ رقبة -

فكّ رقبة -

1 ) آزاد كردن بنده است .

موارد استعمال : در آزاد كردن بندهء كافر ، مىشود قصد قربت كرد به علت اين‌كه با فكّ رقبه ، بندهء كافر ، به اسلام ترغيب مىشود . شرح لمعه ، كتاب عتق

فكّ رهن -

فكّ رهن -

خلاص كردن مال رهنى است خواه از طريق دادن دين باشد ، خواه از طريق ابراء طلبكار باشد .

موارد استعمال : عتق عبد از طرف راهن متوقف مىشود به اذن مرتهن مگر اين‌كه فك الرهن شود . شرح لمعه ، كتاب رهن

فلاة -

فلاة -

زمينى است كه در آب و گياه پيدا نمىشود . مجمع البحرين ؛ فرهنگ معين

موارد استعمال : ديهء مقتول پيدا شده از فلات ، از بيت المال پرداخت مىشود .

شرح لمعه ، كتاب قصاص

فلس -

فلس -

پول سياه ، پشيز .

در فقه ، پوست ماهى است كه در بعضى