اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — الصفحة ٣٧٠

غرر -

غبيراء السّكر -

غبيراء السّكر -

خمرى كه از ذرت درست مىشود و اهل يمن آن‌را مورد استفاده قرار مىدهند .

موارد استعمال : در حديث است كه پيامبر اسلام از غبيراء السكر ، نهى فرمود .

طلبة الطلبه ، كتاب اشربه

غداف -

غداف -

كلاغى است كه از حيوانات مرده به عنوان غذا استفاده مىكند و بنابر قولى مقصود از آن غراب القيظ ( كلاغى است كه در تابستان بيشتر ظاهر مىشود ) است .

موارد استعمال : خوردن گوشت غداف ، مكروه است . طلبة الطلبه ، كتاب صيد

غدد -

غدد -

گوشت سياه توأم با پيه كه به علت مرض در ميان پوست و گوشت توليد مىشود و با تحريك به حركت در مىآيد ، اين حالت در شتر به منزلهء طاعون است . مجمع البحرين

موارد استعمال : يكى از اجزاء محرّمه در حيوان غدد است . شرح لمعه ، كتاب اطعمه و اشربه

غدير -

غدير -

رود ، شمشير ، مقدارى آب كه سيل در آبگير بر جاى گذارد .

در عرف فقيهان ، به روز هجدهم ذى الحجه الحرام غدير مىگويند كه در آن روز رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله در مراجعت از حجه الوداع در سرزمين غدير خم حضرت على عليه السّلام را خليفهء خود معرفى نمود و براى او از مردم بيعت گرفت ، از نظر شيعه اين روز فوق العاده فضيلت دارد . جواهر الكلام ، ج 5 ، ص 37

موارد استعمال : در روز غدير ، غسل مستحب است . شرح لمعه ، كتاب صلات

غذاء ضرورىّ -

غذاء ضرورىّ -

آب و طعامى است كه خوردن آن‌ها در حفظ حيات آدمى ضرورت دارد و بدون آن‌ها حيات آدمى ادامه ندارد . مجمع البحرين

موارد استعمال : تناول حرام به عنوان غذاى ضرورى جايز است .

شرح لمعه ، كتاب اطعمه و اشربه

غراب القيط -

غراب القيط -

كلاغى است كه بيشتر در فصل تابستان ظاهر مىشود .

موارد استعمال : بنابر قولى خوردن گوشت غراب القيظ مكروه است . طلبة الطلبه

غرار -

غرار -

قسمت تير شمشير . لسان العرب

در عرف فقيهان ، 1 ) خواب مختصر و كم .

موارد استعمال : در حديث است كه غرار وضو را باطل نمىكند .

2 ) مقصود از آن نقصان است .

موارد استعمال : در حديث است كه غرار در نماز و سلام نيست يعنى ركوع و سجود نماز را بايد به‌طور كامل انجام داد .

لسان العرب ؛ مجمع البحرين

غرب -

غرب -

دلو بزرگ كه از پوست گاو درست مىشود .

موارد استعمال : زراعتى كه با غرب آبيارى مىشود ، زكات آن يك بيستم مىباشد . مجمع البحرين ؛ طلبة الطلبه ، كتاب زكات

غرر -

غرر -

در معرض هلاكت افتادن .

در فقه ، جنسى است كه به علت حسن ظاهر مشترى را فريب دهد ، ولى از لحاظ