اصطلاحات فقهى ( فارسى ) — الصفحة ٢٤٤

رخصة -

3 ) از مفصل قدم تا پاشنه است .

موارد استعمال : سارق اگر پس از قطع يد مجددا سرقت نمايد رجل يسراى او قطع مىشود . شرح لمعه ، كتاب حدود

رجم الزّانى -

رجم الزّانى -

سنگ انداختن ، سنگسار كردن زانى . مجمع البحرين

در فقه ، عبارت است از اين‌كه به زانى و زانيه داراى احصان آن‌قدر سنگ پرتاب كنند تا بميرند با شرايطى كه در كتاب‌هاى فقه مقرّر است . جواهر الكلام

موارد استعمال : مجازات زناى مرد و زن داراى احصان رجم است . شرح لمعه ، كتاب حدود

رجوع عن الشّهادة -

رجوع عن الشّهادة -

عبارت است از اين كه شاهد پس از شهادت در دادگاه ، گفته‌هاى خود را تكذيب نمايد و يا بگويد اشتباه كرده‌ام ، خواه تكذيب و اظهار اشتباه او قبل از صدور حكم باشد يا نه . شرح لمعه ، كتاب شهادت ؛ شرايع

موارد استعمال : رجوع از شهادت قبل از استيفاء حدّ و قصاص موجب سقوط حد و قصاص مىشود . شرح لمعه ، كتاب شهادت ؛ شرايع

رجوع فعلى -

رجوع فعلى -

برگشت عملى به حالت قبل از عقد معين يا قبل از ايقاع معين مانند اين‌كه مالك برده مدبّر او را بفروشد و يا به كسى هبه نمايد .

ترمينولوژى حقوق

موارد استعمال : رجوع فعلى در تدبير صحيح است . شرح لمعه ، كتاب تدبير

رحل -

رحل -

جهاز شتر .

در فقه ، وسايل شخصى يك فرد مانند تسبيح و كمر و كفش و غيره . شرح لمعه

موارد استعمال : كسى كه از جاى خود در مسجد جهت طهارت و غيره برود و رحل خود را در آن‌جا بگذارد ، ديگران حق ندارند در جاى او بنشينند .

شرح لمعه ، كتاب احياء موات

رحم -

رحم -

جايگاه بچه در شكم مادر .

قاموس فقهى

در فقه ، 1 ) خويشاوند خواه محرم باشد ، خواه نباشد . شامل زوجه و زوج نيز مىشود .

موارد استعمال : هبه به رحم را نمىشود پس گرفت . مسالك الافهام

2 ) كسى كه ازدواج با آن حرام است مانند فرزند و برادر پسر برادر .

موارد استعمال : در حديث است « من ملك ذا رحم محرم فهو حرّ . »

لسان العرب ؛ جواهر الكلام

رخصة -

رخصة -

آسانى ، سهولت . كشّاف

در فقه ، 1 ) عبارت از احكامى است كه مشروعيت آن‌ها براى عذرى از اعذار مىباشد مانند استماع شهادت زنان در امورى كه اطلاع مردان بر آن‌ها ميسر نيست و مانند جواز ازدواج با زن بدون دقت كافى در امور مربوطه به زن .

كشّاف ؛ ترمينولوژى حقوق ؛ فرهنگ و معارف اسلامى به نقل از الموافقات

2 ) واجبى است كه مكلّف در عمل به آن مخير است ، در مقابل عزيمت ( واجب معين كه مكلف در آن مخير نيست )